... Partij van de Ondernemer

Jan. 30 2013

Op 28 januari jl was ik te gast als spreker in een panel op een goed bezochte bijeenkomst van de PVDA Zaanstreek samen met Mei Li Vos

Op die bijeenkomst werd me nogmaals iets pijnlijk duidelijk. Met de snelle toename van het aantal ZZPers worden met name door de politiek in mijn optiek de MKBers, ondernemers en ZZPers op één hoop geveegd. Dat er onder  de ruim 700.000 ZZPers een heel groot deel is dat onder het bestaans minimum zit is verschrikkelijk. En uiteraard moet de PvdA voorop gaan in het creëren van een goed vangnet voor een ieder die daaronder geraakt of dat nou een bijstandsmoeder, werknemer, ZZPer of ondernemer is.

Wat ik mis in bij alle huidige politieke partijen in de tweede kamer is een visie een plan hoe je de enorme grote groep succesvolle ZZPers en MKBers stimuleert om verder te ondernemen en te innoveren. Ik krijg het gevoel dat de fracties in de tweede kamer met name luisteren naar de niet ondernemende ondernemer die het klaagt over zijn onrecht en daar de diverse partijen wet en regelgeving op afstemt. Deze groep manifesteert zich met name via een FNV-ZZP en ZZP Nederland. Dit zijn de gesprekspartners van de diverse fractieleden. Ik vraag me af of succesvolle ondernemers zich aan sluiten bij deze partijen. Mijn gevoel zegt namelijk dat die de tijd en noodzaak hiervan niet inzien en dus krijgen de fracties in dat geval een zeer gekleurd eenzijdig beeld van de werkelijkheid te zien.

Het MKB is de grootste werkgever van NL. In mijn optiek moet je alles op alles zetten om die groep te faciliteren en bedienen. Zorg voor simpelere regelgeving en stimuleer ondernemerschap. Maar er is geen politieke partij die ik dat daadwerkelijk zie doen. De VVD is er met name voor de multinationals. In mijn optiek is het juist de PvdA die de meest aangewezen partij is om voor te gaan in die kentering.

Een blije innovatieve MKber zorgt voor economische groei, banen en een positiever investering klimaat in NL. Een van de belangrijkste manieren om de recessie en de werkeloosheid echt te bestrijden volgens mij.

Remco Boas
Voorzitter Rode Ondernemers

www.rodeondernemers.nl

Geen reacties | Permalink

... Gezinsdag Kind en Brandwond

Sep. 20 2010

Ik denk al 15 jaar lever ik hand en span diensten aan een zeer nobele stichting met de naam kind en brandwond. Was het heel lang terug omdat ik muziek en geluid regelde met mijn bedrijf Amsterdance. De laatste 10 jaar heb ik de site gesponsord met mijn bedrijf Intronet. En sinds dit jaar ben ik gestrikt in de pr commissie :-). Zaterdag jl was daar mijn eerste gezinsdag voor kinderen die de afgelopen 2 jaar in een brandwonden centrum hebben gelegen. Een piitige dag waar ik volgende verhaaltje voor schreef voor op www.kindenbrandwond.nl

Het was een wonder. Bij aankomst in Emmen in het Noorderdierenpark regende het. De 107 ouders van de aanwezige kinderen, de 114 kinderen en de ruim 40 vrijwilligers verwachten een dag waarbij de regenjas aan zou moeten blijven. Echter Hans Kazan toverde de wolken weg en de rest van de dag scheen de zon en was het super lekker weer.

De aftrap en het verzamelen was in het speelparadijs. Na een kort introductie praatje van Jan Kees Zuiker de coördinator van vandaag, gingen de groepen kinderen op weg de dierentuin in met groepjes leeftijdgenoten. Er was een programma waarbij ze voor en achter de schermen mochten van deze hele mooie dierentuin. Overal zag je druk kwebbelende zeer enthousiaste groepjes kinderen en jongeren met rode blossen op de wangen de mooie stadsdierentuin onveilig maken.

Ondertussen trokken de ouders met elkaar naar het centrale deel van de dierentuin en kregen daar een aantal presentaties te zien.

Jan Kees Zuiker, pedagogisch medewerker van het brandwonden centrum Martini Ziekenhuis Groningen vertelt een en ander over de vakantiekampen die de stichting organiseert voor kinderen met brandwonden.

Jelly Walstra, orthopedagoog bij het brandwondencentrum Maasstadziekenhuis in Rotterdam vertelt een indringend verhaal over de onderzoeken en gevolgen van pesten. Aan het eind vertelt ze een aantal zeer waardevolle tips om de ouders op pad te helpen hoe het kind hierin bij te staan.

Daarna een zeer indringende presentatie van Dirk Koppelaar, zelf als kind slachtoffer van zeer ernstige brandwonden. Hij vertelt hoe hij altijd last had van schaamte wardoor hij steeds meer in een isolement raakte. Tot hij zelf het heft in handen terug nam en een cursus weerbaarheid volgde en zelfs een workshop bij de Lama’s waarbij hij zich zelf in de spotlight moest leren zetten. Een verhaal dat ons allen met kippenvel achterlaat en nog extra overtuigt over het nut en noodzaak van de stichting.

Na een riant lunch buffet trekken ook de ouders het dierenpark in. Ook die middag is er in het Paviljoen een Informatiecafé waar de ouders in kunnen lopen. Hier waren diverse deskundigen en organisatie aanwezig om vragen te beantwoorden. Sommige ouders maken daar gebruik van maar de meeste grijpen het mooie weer aan om lekker met elkaar op informele wijze informatie en ervaringen te delen.

Ondertussen doen Hans Kazan en Chantal onze nieuwe Ambassadrice enige pers handelingen. Zo geven ze interviews voor de radio en een aantal kranten. Hans besteed de rest van de middag aan het vermaken van de kinderen. Op sommige momenten hangen er wel 20 kinderen luid schreeuwend en zeer enthousiast om hem heen. De rode balletjes blijven overal vandaan ploppen. En hoe komt die harten 10 toch in het oor van bestuurslid Tineke Opdam?

Het eind van de dag wacht een zeer riant buffet met heerlijks voor iedereen. De kinderen mogen onbeperkt patat, kroketten en ijs eten. De ouders hebben een prima buffet met allerlei heerlijks. Hans houd een praatje waarom hij de stichting zo belangrijk vind en waarom hij zo blij is met zijn nieuwe collega ambassadrice Chantal. Naast een mooi boeket krijgt ze een paar dikke zoenen van Hans. Het was een mooie dag met veel indrukken maar met name met veel plezier voor alle deelnemers.

Een dag waar meer dan eens duidelijk werd hoe belangrijk de rol van de Stichting Kindenbrandwond kan zijn voor het enigszins verzachten van het leed van kinderen met zo een dramatische ervaring.

Eén reactie | Permalink

... Vakantie USA dag 34 - 12 augustus - Chicago -> Saendelft

Aug. 13 2010

Au Au wat is dit vroeg. Om 4 uur komt de shuttle bus die ons naar de airport brengt. We hebben net 2,5 uur geslapen omdat er nog al wat inpak stress was over het gewicht van de tassen. Er waren 2 tassen van meer dan 30 kg en 23 is maximaal toegestaan.  Ik zit echt dramatisch opgepropt in de bomvolle 747 naar Chicago. Bek af en gebroken kom ik daar aan na een vlucht van 4 uur. Maar met tijdverschil er bij is dat 12 uur lokaal en de aansluiting vliegt pas om 18 uur.

Dus alle kans om nog even een quick scan te maken van Chicago. En wat een geweldige verassing is dat. Deze stad heeft alles wat ik gehoopt aan te vinden in SF. We lopen in een wijk rond Damenstreet op advies van een douane man op de airport. Het is hier heel groen met veel bomen en voelt aan als een mix van de Amsterdamse pijp en Brooklyn. Veel mooie oude gebouwen, mooie architectuur met veel houten trappen en balkonnetjes, mooie vlotte, hippe en zeer diverse mensen en alleen maar leuke geen doorsnee wisselde winkeltjes. Het is wel klam; graadje of 29 met een mega lucht vochtigheid. We eten wat en ook dat is weer een feest.

De metro is met mooie houten perrons en in de verte ligt downtown met een centrum met veel wolkenkrabbers.  Qua stad is dit de verassing van de reis.  En wat mij betreft staat daar de volgende reis over 10 jaar mee gepland. Het rijden van de Route 66 van LA naar Chicago.

De rest van de reis is lang maar aangenaam. Ik zit comfortabel en probeer als een gek het derde deel van Millennium uit te lezen wat net niet lukt. Bij aankomst om 0.30 uur San Francisco tijd (9.30 uur Schiphol tijd), dus na 22 uur reizen komen we moe maar zeer tevreden aan in Nederland. We worden opgewacht door Annette en Dago wat een verrassing en Barry die ons met al onze tassen thuis brengt in Saendelft.

Eén reactie | Permalink

... Vakantie USA dag 33 - 11 augustus - San Francisco in de herkansing

Aug. 12 2010

Vroeg de wekker want ons huis moet ingeleverd gaan worden. We herpakken nog een keer de rode tassen. En met enige weemoed leggen we de laatste 10 mile af van de laatste camping naar San Leando de inlever plaats aan de overkant van de baai tegen over Sn Francisco. Het is koud, echt San Fransico koud. Gisteren zag je van afstand al de mist liggen boven deze streek en zakte het kwik met 10 graden naar een graadje of 15 Celsius.  We moeten bijbetalen met name omdat we teveel kilometers eeeh miles gemaakt hebben. Totaal was deze vakantie goed voor 6200 gereden kilometers.

Met een shuttle worden we gedumpt op de International Airport van San Francisco waar we in het hotel inchecken voor de laatste nacht. Maar het is pas lunch tijd dus alle tijd om San Francisco een herkansing te bieden voor een 2e bezoek deze vakantie.

Maar ik weet het niet Het is er steeds koud en dat is het er eigenlijk altijd door die vervelende zeemist. Gemiddeld is het in  januari 10°C, in juli is dat 15 °C. Jaarlijks valt er gemiddeld 500 mm neerslag. De schrijver Mark Twain heeft ooit beweerd dat 'de koudste winter die hij ooit meegemaakt had, een zomer in San Francisco' was. Dus voor het weer hoef je niet naar deze stad. Het is een stad met een aantal leuke bezienswaardigheden als de brug, de trams, de heuvels, etc. Maar als je die gezien hebt ben je er wel klaar. Het is viezer dan bv San Diego en Vegas. Overal zijn gesloten winkels en de stad is overspoeld met bedelaars wat ik niet gezien heb in die mate in de andere steden. De winkels zijn ook niet echt bijzonder. Begrijp niet verkeerd het is een fantastisch stad waar je wel een keer geweest moet zijn maar absoluut geen plaats waar ik zou willen of kunnen wonen. Ik vind San Diego daar echt met kop en schouders boven uit steken. En in de buurt van New York komt het in de verste verte niet.

Dus we waren ook redelijk snel uitgekeken en uitgeshopt en moesten vroeg naar bed want de wekker staat om 3 uur voor de vlucht naar Chicago..

Eén reactie | Permalink

... Vakantie USA dag 32 - 10 augustus - Terug naar San Francisco

Aug. 10 2010

We hebben voor de gein eens de camper waterpas gezet en ik heb geslapen als een roosje. In plaats van douchen nemen we een duik in het zwembad en zonnebaden nog wat. We nemen warm afscheid van onze nieuwe Engelse vrienden; Patrick, Jannice, John & Elly uit Shefield. En worden door de camping Gestapo gesommeerd direct de camping te verlaten want we zijn al een uur te laat.

Het is een korte rijdag dus we maken lekker wat tussen stops en shoppen nog wat links en rechts bij elkaar bij Outlet centra onderweg. De laatste camping stop is in een gigantisch bos en park bovenop een berg direct achter de baai van San Francisco op 10 Miles van de afleverplaats waar we de camper morgen moeten inleveren. We worden wel gewaarschuwd dat we moeten oppassen voor bergleeuwen, ratelslangen, wasberen, bobcats en vossen. Maar tot nu toe alleen een groep wilde kalkoenen langs zien schuiven.

We hebben een schitterende plek en kunnen in alle rust de tassen verder inpakken en de boel wat opruimen. Jekkes het is bijna afgelopen.

Zeven reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 32 - 10 augustus - Terug naar San Francisco

Aug. 10 2010

We hebben voor de gein eens de camper waterpas gezet en ik heb geslapen als een roosje. In plaats van douchen nemen we een duik in het zwembad en zonnebaden nog wat. We nemen warm afscheid van onze nieuwe Engelse vrienden; Patrick, Jannice, John & Elly uit Shefield. En worden door de camping Gestapo gesommeerd direct de camping te verlaten want we zijn al een uur te laat.

Het is een korte rijdag dus we maken lekker wat tussen stops en shoppen nog wat links en rechts bij elkaar bij Outlet centra onderweg. De laatste camping stop is in een gigantisch bos en park bovenop een berg direct achter de baai van San Francisco op 10 Miles van de afleverplaats waar we de camper morgen moeten inleveren. We worden wel gewaarschuwd dat we moeten oppassen voor bergleeuwen, ratelslangen, wasberen, bobcats en vossen. Maar tot nu toe alleen een groep wilde kalkoenen langs zien schuiven.

We hebben een schitterende plek en kunnen in alle rust de tassen verder inpakken en de boel wat opruimen. Jekkes het is bijna afgelopen.

Zeven reacties |

... Vakantie USA dag 30 - 8 augustus - Yosemite park

Aug. 08 2010

Vandaag trekken we op naar het Yosemite park. Eén van de beroemdste en mooiste parken van de VS.  Het park is zo populair dat je een half jaar van te voeren al moet reserveren als je wilt slapen op één van de campings in het park. Dus wij slapen er dan ook voor en na niet in het park maar net buiten. Er is een organisatie een soort ANWB die door heel de VS campings heeft met een hoge kwaliteit en service. De zogenaamde KOA Kampgrounds worden overal van verre al aangegeven op verkeersborden en zijn op zich goed verzorgt. Maar we hebben ervaren hebben ook iets eng fanatieks. Vanmorgen werden we stipt om 11 uur gewekt dat we wel heel snel van de camping af moesten. Dus snel alles ingepakt en ik wilde nog douchen. Stond daar een meneer die zei “What you think you Gone do Sir?”. Het was 11 uur dus er werd schoongemaakt en er mocht niet meer gedoucht worden. In eens snapte ik waarom ze Kampground met een K schrijven.

Het Yosemite park is eigenlijk een grote ruige woeste vallei met veel bomen en spectaculaire watervallen die van grote hoogte van de vlakte erboven de vallei in kletteren.  Het is echt schitterend. Volgens mij heeft Bob Ross hier al zijn inspiratie en voorbeeld plaatjes geschoten.  De vallei zit bovendien vol met wild. Dus je moet echt oppassen voor de herten en andere beesten die de weg overschieten. We zien in een veld twee geweien boven het hoge gras uitsteken. En we kunnen tot vlak bij naderen en foto’s maken. 

En ineens zien we 2 parkwachters staan die naar een boom staan te wijzen. Dus snel de bus aan de kant en we zien op 4 of 5 meter hoogte een grote bruine beer van zeker een meter of 2,5  in een boom die verse blaadjes aan het plukken is. We staan op een meter of 10 en de beer stoort zich geenszins aan ons. Hij klautert hoger en dat gaat mis. Met een enorme knal breekt de tak en brullend valt de boom in het hoge gras. Wij en alle inmiddels verzamelde omstanders liggen in een deuk. De beer krabbelt overeind en schooiert gewoon verder in het gras. Wat gaaf om te zien dit.

De weg slingert door dit mooie afwisselende en zeer groen landschap. We zien nog veel herten en joekels van roofvogels.  De schitterende weg eindigt in Groveland alwaar onze volgende slaapplaats is. Een leuke camping met een prima zwembad en al snel brand het kampvuur al weer.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 29 - 7 augustus - Sequoia National Park

Aug. 08 2010

We slapen uit. Eigenlijk te lang. De kinderen zwemmen nog wat in de rivier. We starten de dag met een lunch. Überhaupt zijn we meestal de laatste vertrekkers op een camping en de laatste slapers.  We rijden via het schitterende dorpje Three Rivers voornamelijk bewoond door kunstenaars en pensionados die de drukte van San Francisco of LA ontvlucht zijn.

De weg naar het park wordt afgeraden voor campers groter dan 22 foot (7.30 meter) echter wij zijn 25 foot (8,30 meter) ik besluit de gok gewoon te nemen. En we slingeren ons met ontelbare haarspeldbochten en smalle bochtige weggetjes naar een dikke 2000 meter.  Het is enorm groen, alleen maarbossen en af en toe kleine beekjes. Maar in eens zien we de eerste Seqouia’s. Wat een joekels. Ze zijn hoog echt heel hoog gemiddeld wel 100 meter hoog (zeg maar tot de 28e verdieping van een torenflat) en de stammen zijn wel  5 a 6 meter dik.

We komen aan bij een museum over de bomen waar een aantal mega exemplaren staan. De bomen zijn tussen de 2000 en 3000 jaar oud en de dikste hebben wel een omtrek van meer dan 30 meter en de hoogste zijn maar liefst 120 meter hoog. Wat een gevaartes. Ook de natuur is schitterend hier. We zitten midden in de Sierra Nevada, een bergketen met hoge 3 tot 4 duizend meter hoge bergen en woeste landschappen.  Met veel moeite zien we eindelijk onze eerste beer rollen in het hoge gras. Helaas ziet alleen Mikkie hem niet onze grootste dierenvriend en die baalt daar enorm van. Ik heb moeten beloven dat ze er nog één te zien krijgt deze vakantie. Ook staat er bij terug komst bij de camper na een gezonde wandeling een hert naast de camper ons brutaal aan te kijken.

Uiteraard kijken we bij de dikke boom waar je door heen kunt rijden en gaan we naar de Generaal Sherman de dikste boom die er in het bos staat.  We wandelen wat en dan is het in eens al weer 17 uur. Oeps en we moeten nog even rijden.

Het is een hele mooie maar hele lange tocht terug de berg weer af en terug het dal in richting Fresno in het wijde dal in California. We hebben ons voor het eerst echt vergist in de afstand en het is al donker maar we moeten nog een heel eind. Dus eten wordt het in de camper op Taco chips en in het stikke donker rijden we de smalle onverlichte weg naar het Yosemite Park opnieuw weer de Sierra Nevada in.  Onderweg eigenlijk alleen af en toe vage sterkedrank winkeltjes met van die tralies voor de ramen zoals je ze in films ziet. We zijn rond 22.15 uur pas op de camping als iedereen allang slaapt. Gelukkig hangt er een kaartje waar we mogen gaan staan.  Het is heerlijk fris hier en zelfs moeten de vestjes aan buiten. De Corona smaakt er niet minder om.

Als een keurig nieuwerwets gezin kruipt iedereen achter zijn iphone of ipad om te gaan lezen in zijn ibook. Helaas doet het Wifi het weer erg brak hier. Dus er is gelukkig weinig afleiding.

Eén reactie | Permalink

... Vakantie USA dag 28 - 6 augustus - In The Desert You Dont remember my Name

Aug. 06 2010

Het is vandaag een lange rijdag. We gaan van Las Vegas dwars de woestijn door terug naar Californie naar Sequoia National Park. Ruim 400 miles (640 km)  en dat is met een camper een hele ruk op één dag.  Eerst lever ik ons racemonster van gisteren nog in. Een leuke jonge geboren en getogen in Vegas dame brengt mij terug. En ik kan ongegeneerd even uit horen hoe het is om te leven in een stad waar het 3 maanden per jaar meer dan 40 graden Celcius is.

De kinderen slapen nog. We laten ze maar liggen. Je wordt toch makkelijker met de tijd merk ik.  We draaien de woestijn in op de freeway richting LA.  We stoppen niet of nauwelijks. We eten drinken en eten in een rijdende camper.  Om de beurt houden we allemaal een siesta op het bed en zo schiet het toch snel op.

We rijden de grens over en vrijwel meteen staan daar weer de eerste Yoshuatrees. De bijzondere bomen staan er in ontelbare aantalen. Ik heb trouwens nog nooit zoveel klapbanden gezien. Zal toch te maken hebben met de hitte denk ik. De zijkant van de snelwegen liggen bezaaid met rubber. 

We rijden de Sierra Nevada over en het dal er achter is meteen helemaal vlak en groen. Dat hadden we al lang niet meer gezien.  Veel druiven en heel veel mensen die ambachtelijk met de hand aan het werk zijn daarbij.

Bij de eerste grotere stad zie je echter meteen de armoede. Trailer parken waar mensen wonen in grote stacaravans in een entourage die niet onder doet voor de townships die ik in Afrika heb gezien. Pure armoede en verval. Ook valt nu pas op hoe slecht de snelwegen zijn in Californie. Wt ze wel hebben is een stadion, het Rabobank stadium. Bizar om te zien hoe groot en goed die het doen hier in California. Je komt ze veel tegen.

De andere staten hebben  veel beter onderhouden wegdekken. Het is duidelijk dat deze staat bankroet is. Maar mooi is ie. We gaan de freeway af en rijden de bergen in naar Sequoia. We eindigen in een mooie kleine camping in een bos aan een rivier. Die wordt direct uitgeprobeerd door de kids en krijgt een ruime voldoende voor temperatuur en stroming. En heerlijk het koelt weer af in de avond.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 27 - 5 augustus - DeadValley en bijna "Arrested in Vegas!"

Aug. 06 2010

We willen naar Dead Valley, het laagste punt van Amerika en het 1 na heetste punt op aarde. Echter dat word ons verboden door de Camper verhuurder. EN je rijd daar dan op eigen risico doorheen. Hmmm die is toch wat trickie. Familie beraad; nemen we de gok eof niet? Gelijkspel! levert dus geen oplossing. Dus besluiten we een auto te huren. Dat is eigenlijk best heel goedkoop dus ik zeg mevrouw doet u mij dan maar de meest stoere geile hiphop bak die u op stal heeft. Hmmm dat valt tegen het wordt een 3,5 liter Dodge Chaser. Op zich ook wel een hele mooie auto maar ja… ik zag mijn kans. Niet dus.

Wat een comfort in eens na 4 weken in een vracht auto rijden scheuren in zon krachtige wendbare automaat geschakelde sloep. Dus met kramp van het inhouden van het gas pedaal rijden we de woestijn in.  Na 2,5 uur door de mooiste woestijnen te hebben gereden op steeds kleiner wordende weggetjes rijden we het park in. De ramen kan je inmiddels niet meer aanraken dat doet pijn. Gelukkig zit er een super airco in de sloep.

Eerst gaan we naar Dante’s peak. Een mooi uitzichtpunt waar je uitkijkt over de immens grote zout vlakte in het dal onder je. We stappen uit en het is of iemand je vol in je gezicht slaat wat is dit heet. Toch wandelen we een stuk maar alras haken er steeds meer af en spoeden zich snel terug naar de airco van de auto. Echter bij in stappen in de auto is de auto opgewarmd naar 56 graden.

We rijden door het machtig landschap naar een punt helemaal onderin de Vallei waar machtig mooie zandduinen liggen. Uiteraard willen we daar even door heen lopen maar dat wordt snel afgeleerd. Het opspattende zand dat op je blote bene komt brand. Wel gaaf is al het goud dat je ziet in het zand. Bij een handelspost eten we een ijsje en vullen we ons water aan. De temperatuur staat nu in de schaduw aan 50 graden. Maar aangezien het er flink bij waait is de gevoelstemperatuur veel hoger.

We rijden 50 km verder de vallei in via schitterende rots partijen en mooie landschappen en komen bij Badwater. Het punt dat het laagst gelegen punt is van het Westelijk halfrond buiten Zee. Dit is het heetste punt en je loopt hier de zoutvlakte op alsof het gevroren heeft. Een grote witte gladde plaat. Echter hier willen de kinderen nauwelijks de auto nog uit. En het is ook echt heel heet hier. Je voelt je neusharen branden in je neus. En het is zo droog dat je je lippen voelt uitdrogen waar je bijstaat. Heel erg gaaf om mee te maken. En heel blij dat ik dat niet met die camper heb gedaan want nu konden we f lekker scheuren terug over die zoutvlakte terug de lekker koele woestijn in waar het nog maar een graadje of 44 is.

Het is 18 uur als we richting Vegas terug rijden. Stiekem heb ik bedacht meteen even de Hooverdam mee te pikken. Ik heb namelijk toch onbeperkte kilometers van de verhuurder gekregen en een snelle comfortabele bak onder mijn gat. En dat scheelt morgen een omweg met de camper. Dus scheur in Vegas door, wat is dat gaaf hier door de steden rijden ! door naar het zuiden richting de beroemdste stuwdam van de VS. In een race tegen het donker in rijd ik in het schemer de gigantische hoge dam op. De veiligheid voorzieningen zijn hoog. Je wordt gecheckt met je auto op bommen en ze kijken streng met een zaklantaarn in je gezicht. Klote is alleen dat alle parkeergarages al dicht zijn we zijn laat. Dus als een echte Hollander zet ik de kinderen en Annemiek uit de auto en zet ik heeeel even mijn auto op een inritje om toch snel een foto te kunnen maken.

Binnen 1 minuut staat er een politie auto achter mij met zwaaiende lampen en gillende sirenes die mij de pas afsnijdt en wordt ik zeer streng gesommeerd om direct in de auto te gaan zitten. Ik krijg ongelofelijk op mijn flikker en neem direct mijn meest onderdanige rol aan die ik maar in me heb. Hij begint de bekeuring van 250 dollar uit te schrijven maar slikt die op het aller laatste moment toch nog in. Met Politie  begeleiding verlaten we de dam.

De auto staat inmiddels op 500 miles (800 km) voor vandaag en we zijn bekaf maar het is de laatste avond en mijn vriendje Tony is in Town. Die wil ik nog wel even zien en we moeten trouwens nog eten. Tony lopen we mis maar we eten op The Strip, buiten op terras, bij Planet Hollywood om 23.15 uur heerlijk met uitzicht op de zeer indrukwekkende spuitende fonteinen show van het Bellagio. Bij het uitbuiken lopen we nog even langs de vulkaan van Le Mirage en dan is het op. Zelfs Pim wil naar bed om 1.30 uur ?

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 26 - 4 augustus - Haaien en Tijgers in VEGAS !!

Aug. 05 2010

Vanmorgen eerst lekker lui gebruik gemaakt van de zwemfaciliteiten van ons 5 sterren camper resort. Er zijn 3 moie baden, de eerste voor alleen families en kids de tweede en derde alleen voor ouder dan 20 jaar. Dat zie je veel hier. Ook is het bubbelbad eigenlijk wel standaard op de meeste campings. Deze zwembaden liggen in een tropisch oase met veel palmbomen, een zandstrandjes, een waterval en daar tussen door een mini echte 9 holes golf baan. Aangezien het Wifi aanzienlijk minder goed geregeld is dan je in Vegas zou verwachten, nog maar een dag bijgekocht om even wat zaken af te handelen. Onderwijl lag de rest lekker te poedelen.

Na de gebakken eieren voor de lunch trekken we bij een graadje of 43 richting het centrum naar het eerste hotel van vandaag Mandalay. Een bijzonder mooi groot luxe hotel met enorme zwembaden en stranden en een bijzondere Shark Reef; haaien bassins waar je tussen en onder door kunt lopen. Erg gaaf mooi gedaan, mar ach in Biot hebben we Marineland en dat is eigenlijk bijna net zo mooi. Via de monorail naar New York New York, Een mooie cluster van typische New Yorkse gebouwen waar dwars door heen een rolleroaster loopt van binnen naar buiten. De honderden winkels die je overal ziet onder die hotels en de duizenden gok automaten hebben we inmiddels wel gezien. 

Je realiseert je steeds meer dat je in het kloppend hart van het kapitalisme terecht bent gekomen. En dat met het hoogste werkeloosheid percentage van de VS van 15% geeft wel aan dat ook dit systeem de eerste barstjes tot verval vertoond. En we raken daarbij wat shop moe. We lopen een stuk langs de strip totdat met de hitte het niet meer te verdragen is. We lopen dwars door Planet Hollywood hotel wat wel weer een verfrissende beeld geeft aan winkeltjes. En spoeden ons met de taxi naar Sahara voor onze gratis show in het theater aldaar van Rick Thomas.

Een aardige show van wat dans, humor, veel goochel werk en gebruik makend van een aantal witte tijgers. Rick is een aardige pik. Doet echt zijn best om een serieuze illusionist te zijn en en besteed erg veel aandacht aan de after Sales. Je mag uitgebreid met Rick op de foto en zijn tijgers en hij hangt gezellig na in de lobby voor wie nog wat te vragen of te babbelen heeft. Wel een showman die het snapt maar het helaas niet heeft.

We lopen over de strip naar Circus Circus. Wat een vieze vervallen troep is het daar. De Arcade hal erachter is wel erg leuk voor de kids maar de lawaai overal, de grote afstanden lopen in en buiten de hotels, de droge warmte waardoor je de hele dag dorst hebt. Zelfs al drinken we toch regelmatig Margarithas de dorst blijft. Ik ben klaar ik wil naar de camper. Met de taxi terug gekomen is het in de camper nog 46 graden dus we pimpelen nog maar wat buiten totdat de airco zijn werk heeft gedaan.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 25 - 3 augustus - Veel meer VEGAS !!

Aug. 04 2010

Toch maar weer eens kijken voor tickets voor een show op de Strip. Maar 175 dollar per stuk voor één van de negen Cirque du Soleil show is me echt te gek. “Wilt u gratis naar een show?” Als echte Holander wil je dan toch wel effe luisteren. “Ja echt helemaal gratis voor niks als u eerst maar een rondleiding wilt doen door een nieuw gratis hotel?” Ach ja leuk toch ? Daar zitten we dan. Niks hotel maar timesharing. Moeten 2 uur een presentatie aanhoren in een goed geoliede verkoop machine in dit nwe mega complex. Maar we hebben mazzel. Ze zijn overboekt en we krijgen meteen onze gratis kaarten voor de show en onze 40 dollar No Show borg terug. Wat een cadeautje.  We vertrekken dus lekker 2 uur vroeger naar het Outlet Centre en laten ons even lekker gaan. Levi spijkerbroeken voor 25 dollar daar wordt de Hollander echt blij van. ;-)

Ondertussen ben ik ook nog effe een uurtje gaan cruisen door Vegas met mijn witte-woon-bus. Het is heet echt heel heet. Je kan niks van de auto aan de buitenkant aanraken want dan brand je je. De airco trekt het eigenlijk niet echt meer.  Die stad is zo heerlijk overzichtelijk. En eigenlijk niet eens zo heel groot. Er wonen maar 500.000 mensen in Vegas.

Na het shoppen rijden we met de camper naar Freemondstreet. Eigenlijk het oude Las Vegas dat nu is omgeturnd in een kermis met winkels met daarover heen een dak van lichtjes waarop indrukwekkende psychedelische shows elk uur worden afgespeeld.  Vaak in een jaren 60 of 70 sausje. De Doors, Queen. En dan over de lengte van de gehele straat erg leuk om te zien. In de straat stikt het van de lookalikes van artiesten en spelen het en der bands en muzikanten. Je kan bijzondere grote Margaritas kopen en drinken op straat. Al met al een erg leuk sfeertje.

Daarna naar de Stratosfere toren en Casino uiteraard. Een ruim 300 meter hoge toren waarop je van boven af een spectaculair uitzicht hebt over de stad en waarop bovenop allerlei spectaculaire kermis attracties zijn waarvan ik 7 kleuren stront zou schijten als ik die zou doen. Vegas is gewoon de Efteling voor volwassen.

Bij thuiskomst op ons 5 sterren RV resort kringen we een standje dat we een waslijn hebben opgehangen. Dat is niet gepast op een 5 sterren resort. Hahahahaha

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 24 - 2 augustus - VEGAS !!

Aug. 03 2010

De kinderen moeten en zullen nog in on grote band de rivier afdalen. En oh ja we hadden vakantie he? Dus daar gaan ze met zijn tweeën. Ik lees lekker verder in mijn deel 2 van de Millinium. Ik moet zeggen dat lezen op de iphone me meer dan verwacht bevalt. Erg makkelijk heb je altijd effe bij je, en ook in het donker geeft ie licht en leest het prima.

We rijden het park uit en genieten van de meer dan bijzondere winkeltjes die hier allemaal ligen. De een nog prachtiger dan de andere. Veel lokale kunst maar eindelijk eens geen 10 in een dozijn winkeltjes. Ook veel leuke eet en drink tentjes. Eigenlijk oogt dit hoe ik veracht had dat Sedona zou zijn maar het niet was.

We rijden door schitterende woestijn landschappen al snel over een Interstate Freeway richting Las Vegas. Pim en ik zijn wat opgewonden. Kijken na al dat natuur uit naar stad. En dan zeker naar Las Vegas. We rijden Utah uit terug Arizona in. Af en toe liggen er ineens een  groen oase volledig geïrrigeerd daar waar de mens het van de aarde tijdelijk heeft gewonnen. Dat zijn dan een soort Vinex wijken gebouwd van recht aan en recht toe zelfde huisjes met steevaste gelijkende winkelcentra. In Arizona krijgen we een spectaculaire rots formatie die we doorkruizen waarna we al Nevada inrijden. Meteen zie je grote reclame borden en ligt er af en toe een Casino naast de weg. De weg naar Vegas is zoals je denkt dat die weg is. Steeds meer reclame borden voor gokken, sex, drank en pistolen.

We rijden een heuvel over en daar ligt de stad. Helaas te  heiig voor een mooie foto. Maar echt als een plak midden in de woestijn. We rijden de stad in aan de noord kant over de strip. We zien dus meteen al een glimp van alle highlights.

De camping is zoals je verwacht dat een camping is in deze stad. Over the top. Het is ook geen camping maar een ressort.

Nadat we ons geïnstalleerd hebben trekken we de stad in. We nemen de taxi en trekken The Ventian in. Door kruizen met open mond het winkel gebied en de mooie kleine Venetiaanse straatjes. De gondel, de huizen en de blauwe hemel … het is Venetië. De honger breekt op en ik besluit om meteen maar iets te doen dat ik de kids heel graag wilde laten mee maken. We eten bij Tao. Waar ik soms zo blij van kan worden in NY en die hier ook zit. De goddelijke cocktails en bediening, de nachtclub ambiance en muziek, de 15 meter hoge Buddah en het goddelijke eten. Vol trots zeggen de kinderen als de ober vraagt of zij wel bestek willen hebben, nee. Is dat aanleren niet voor niks geweest afgelopen jaar. Ben trots op ze. Ook naar de wc gaan bij TAO is een feest. Vooral als je daarniet op voor bereid bent. Ok het is ongeneerd duur, in Nederland eet je er wel een hele reeks Michelin sterren van, het zal de week verder uit wel water en brood worden maar deze ervaring pakken ze de kids niet meer af.

Na het eten doen we nog het fantastische Hotel Palazzo en uiteraard Hotel Treasure Island. Waar midden op straat elk uur daadwerkelijk grote zee rovers schepen varen door het water en geënterd worden door mooie dansende sirenen. Met vuurwerk en muziek en dat midden op The Strip wat een feest. We zijn kapot en taaien af naar de camper. Wat is het nog heet. Buiten is het om 24 uur nog 40 graden. Binnen is de airco gelukkig.

Eén reactie | Permalink

... Vakantie USA dag 23 - 1 augustus - Het beloofde land Zion

Aug. 02 2010

Vandaag eerst goed uitgeslapen. Kids naar zwembad geschopt en kamper ingepakt. Nou ja dat klinkt meer dan het is want dat is echt geen werk. We verlaten de Hollandse  enclave in Bryce en gaan op weg naar Zion National park. 

Vandaag een korte reisdag van denk een 150 km. Onderweg veel vervallen motels en winkels. Recessie? En een schitterend auto kerkhof met allemaal autos uit de jaren 50 en 60. Het is nog even spannend of het tunneltje waar we op gokken Zion in, en dat ons 80 km weg scheelt past. Volgens het boek is die nl 13,1 foot hoog en win zijn 13,0. Dus het zou moeten gaan maar ....  We zien mooie steenbokken vlak langs de weg en rijden weer een totaal nieuw schitterend berg landschap in. Bij het tunneltje houd een park ranger mij staande. De 1700 meter stik donkere ronde tunnel is nl alleen in het midden zo hoog. Dus wordt het verkeer aan de andere kant vd tunnel stop gezet. En mogen wij in het midden vd twee banen door de stik donkere tunnel rijden. 

Aan de andere kant is het ineens weer 41 graden en nog mooier. We besluiten ons eerst te settelen op een camping in het park aan de rivier. 

Alle parken zeker de nationale zijn echt super geregeld. Er rijden op aardgas rijdende shuttle bussen die je naar diverse uitzicht punten of startpunten voor wandel tochten brengen. Die dingen rijden elke 10 min. Dat is zo aantrekkelijk gemaakt dat je niet eens met de auto er in wilt rijden. Niks airco in de bus er is een systeem met luiken waardoor de bus zoveel wind pakt dat ie zeer aangenaam binnen is.

Je rijd in de bodem van een hele mooi kloof die steeds groener wordt door de rivier die er door heen loopt Little Virgin. Aan het eind mag je alleen te voet verder een trail volgen. Overal stroomt water uit de honderden meters hoge rode rotsen. De vegetatie wordt wat moerassig en je struikelt over de eekhoorns.  Aan het eind staat weer een bord dat er kans is op een vloed golf omdat het geregend heeft ergens boven. Het lijkt wel mee te vallen want als na 2 km het pad op houd kan je alleen verder de smalle kloof in wadend door de rivier in de snel smaller wordende kloof. Annemiek en ik haken hier af maar de kids trekken gewapend met stokken voor de stabiliteit verder.  

Verzopen en bekaf komen ze terug en trekken we terug naar de camping. We zien nog allerlei bijzonder wilde beesten als Kalkoenen en een moder hert met een hele schare kleintjes. Het is weer heel heet. Dus nel de caravan in en airco aan  het is toch al weer donker. 

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 22 - 31 juli - Bryce Canyon

Aug. 01 2010

We beginnen deze dag met een fris en fruitig activiteiten programma.  Mikkie gaat te paard met een groep de Bryce Canyon bezoeken. Die is zo blij dat is heerlijk om te zien. Ik heb als verassing 2 ATV of Quads gereserveerd voor Pim en Mij. Dus Pim kijkt ongeveer net zo als Mikkie. Dol gelukkig.

We gaan met een groep en trekken richting de Canyon. Wat is dat gaaf op zon ATV. Wat een kracht. We zien allerlei herten met en zonder gewei en krijgen een meesterlijk uitzicht over de canyon. Helaas is het uur veel te snel om.

Daarna zwemmen we het rode stof van ons lijf voordat we met de camper het Nationaal park in trekken. Wat een schitterend stuk natuur is dit. De duizenden rode zuilen zien er bijna uit als dat Chineze leger van steen. Het ligt in een rondje als of je de tribunes van Carre voor je ziet maar dan veel hoger en zo schitterend mooi. Breathtaking.

We besluiten een trail te gaan lopen naar de bodem van dit atrium. Dat was een beproeving. Het is niet heel heet maar toch wel 30 graden met de zon recht op je knar. Maar belangrijker nog je zit op 2500 meter en je moet flink aan de klim en dalen. Ik ga kapot. Wat een schitterende tocht maar wat een hel qua fysieke belasting. Niet voor Pim die loopt hem als een jonge hond in totaal wel 2 keer met zijn vooruit lopen en terug lopen bij elkaar.

Op de terug weg naar de camping zien we weer volop beesten. Met name veel herten.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 22 - 31 juli - Bryce Canyon

Aug. 01 2010

We beginnen deze dag met een fris en fruitig activiteiten programma.  Mikkie gaat te paard met een groep de Bryce Canyon bezoeken. Die is zo blij dat is heerlijk om te zien. Ik heb als verassing 2 ATV of Quads gereserveerd voor Pim en Mij. Dus Pim kijkt ongeveer net zo als Mikkie. Dol gelukkig.

We gaan met een groep en trekken richting de Canyon. Wat is dat gaaf op zon ATV. Wat een kracht. We zien allerlei herten met en zonder gewei en krijgen een meesterlijk uitzicht over de canyon. Helaas is het uur veel te snel om.

Daarna zwemmen we het rode stof van ons lijf voordat we met de camper het Nationaal park in trekken. Wat een schitterend stuk natuur is dit. De duizenden rode zuilen zien er bijna uit als dat Chineze leger van steen. Het ligt in een rondje als of je de tribunes van Carre voor je ziet maar dan veel hoger en zo schitterend mooi. Breathtaking.

We besluiten een trail te gaan lopen naar de bodem van dit atrium. Dat was een beproeving. Het is niet heel heet maar toch wel 30 graden met de zon recht op je knar. Maar belangrijker nog je zit op 2500 meter en je moet flink aan de klim en dalen. Ik ga kapot. Wat een schitterende tocht maar wat een hel qua fysieke belasting. Niet voor Pim die loopt hem als een jonge hond in totaal wel 2 keer met zijn vooruit lopen en terug lopen bij elkaar.

Op de terug weg naar de camping zien we weer volop beesten. Met name veel herten.

Geen reacties |

... Vakantie USA dag 20 - 29 juli - Scheuren over Lake Powell

Jul. 30 2010

We hebben een spontane rustdag ingelast. We waren even uitgerend van park naar park of andere attractie. Heerlijk uitgeslapen. Daarna nog ff een duik in het kleine binnenzwembad van de camping. Daarna ontbijten aan de oevers van het immense stuwmeer Lake Powell.

Tot in de jaren 50 was dit deel van Utah volledig ontoegankelijke, vrijwel onbewoond en alleen maar rotsen en zand. Tot dat men besloot het hoger gelegen deel van de Colorado en de Grand Canyon onder water te zetten door er een stuwdam in te leggen. Het heeft geresulteerd in een stuwmeer dat vertakt is als een wortel van een plant en in totaal een kustlijn heeft qua lengte van Den helder tot het zuidelijkste puntje van Spanje ca 3000 km lang. Daarmee is het ineens een mega meer geworden met ongekende watersport mogelijkheden dat eigenlijk de hele streek bediend en zelfs ook bv LA, Las Vegas en San Francisco.  Echter inmiddels trekt het zoveel mensen aan die water gebruiken uit het meer dat het waterpeil alleen al de laatste 10 jaar bijna 15 meter is gezakt. Er zijn nog slechts een paar heel luxe goed geoutilleerde havens met een bijzonder soort boten erin. Zogenaamde House boats. Een soort vierkante schoenendoos met de luxe van de schepen zoals die aan de Cote d’Azur liggen maar een uitstraling van lik mijn vestje. Echter kapitalen dingen van soms wel een miljoen dollar.  Wat veel gedaan wordt is dat hele families met alle aanhang zon ding huren voor een week en dan het meer over cruisen. Om een idee te geven dat kost ca 25.000 dollar per week en ze waren bij de haven waar wij waren alle 30 verhuurt. Bizar. 

Ik wilde het meer wel eens ontdekken van af het water en dus hebben we een eveneens bijzondere boot gehuurd die er als enige nog beschikbaar was. Een soort van aluminium platgeval met een 200 pk buitenboord erachter en volledig gebouwd op zwemmen en feesten. Met de tube of band er achter en afwisselend een kind erin zijn we daarmee de diverse canyons ingevaren. Het meer is rustig er is zoveel ruimte dat je echt bijna niemand tegenkomt.

Wat minder was dat toen we vertrokken er een flinke onweersbui samen pakte boven het meer en dat toen ik de Park Rangers daarna wilde gaan vragen via de Marinofoon er een nood oproep binnen kwam en we een half uur een reddingspoging van een zwaar gewond kind live konden en moesten volgen via de boordradio. Kind was geklapt vanaf een band waar wij net mee wilde beginnen en je hoorde aan de paniek van de ouders over de radio dat het kind het waarschijnlijk niet ging halen. Lekker begin van een vaartocht. 

Toch er overheen gezet en gezorgd dat het dure vaartochtje niet ook voor ons in het water ging vallen. Heerlijk gezwommen in 26 graden warmwater en schitterende vergezichten gezien en nauwe canyons vanaf het water. In combinatie met de snelheid van de 200 PK was dit voor 3 van de 4 van ons in ieder geval een mega feest.

Een domper was wel bij terug komst in de haven en toen de Indiaanse mevrouw even af ging tanken. Toen bleek dat we 80 liter brandstof hadden vervaren en viel de 100 dollar bovenop de toch al niet zuinige 200 dollar voor een middag varen niet mee.

Thuis gekomen maar weer ingecheckt op de vertrouwde camping waar we vannacht ook al hadden geslapen. Na een heerlijk hap eten buiten voor de camper kanpte iedereen spontaan af en lagen we vroeg op stok.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 19 - 28 juli - Monument Valley

Jul. 29 2010

De wekker staat vroeg, heel vroeg. We doen een excursie met de Indianen Monument Valley in rond 8.30 uur, maar omdat het Navajo Time of Mountain Time is is het een uur vroeger voor ons. Brrrr.. We moeten de boel al inpakken en staan keurig gestreken om 7.30 uur te wachten op de jeep naar het park. We betalen de 200 dollar om mee te mogen in de jeep. Wat een geld weer. Het is strak blauw en het beloofd een mooie hete ochtend te worden in de woestijn. Na een kwartier zijn we de eerste pilaren. Dit zijn de valleien waar Once Upon a Time in de West en de meeste John Wayne films zijn opgenomen.

Ik denk niet dat ik vaak zo iets moois gezien heb. Wat is dit indrukwekkend. Wat is dit van een zeldzame schoonheid. We zijn allemaal echt volslagen onder de indruk. De 3,5 uur durende tour doen we ook indianen woningen aan en bezoeken een zoet spinnende Navajo oma van 93 jaar die in een mooie lemen Hogan zit, een indianen huis van de Navajo. (“Dont forget the Tip (minimum 2 dollar pp)”). Ook mag je op een paard je eigen Johne Wayn foto maken (2 dollar pp) en zien we schitterende muurschilderingen en prachtig gevormde rode gesteentes. Wat is dit van een ongekende schoonheid. Volledig verstoft maar alle 4 confuus van de mooie tocht komen we terug op de camping. Uiteraard tippen we onze Indiane gids,  enigszins te extern gestimuleerd vrijwillig. We spoelen het water van ons lijf nemen een snelle duik en bakken uitsmijters als lunch. In de 45 minuten die dit laatste duurde is het helemaal dicht getrokken met een gitzwarte lucht en is de zondvloed los gebarsten. Overal watervallen van de rotsen en stromen rode riviertjes over het land en weg.

We wachten een half uur voor dat we vertrekken en gaan op weg naar Lake Powell. Slechts 125 mile (200 km)  maar via een kaarsrechte weg door de woestijn over een  2 baans weg toch al snel 3 uur rijden. Ik en Mikkie weten daar niet veel van want na een half uur rijden ging bij mij het licht uit en ben ik samen met Mikkie lekker in het grote bed gekropen en hebben we de reis geslapen.  In een weer totaal ander rond rood landschap arriveren we in een drukkende hitte in onze volgende stop Page aan het Lake Powell. 

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 18 - 27 juli - Grand Canyon (part 2)

Jul. 28 2010

Al veel te vroeg brand ik wakker in mijn kampertje. Bijtijds op want we willen nog een keer de Grand Canyon doen bij zonlicht. We proberen te komen waar we gisteren waren maar alles is afgezet door park-rangers. De mooiste plekken zijn niet toegankelijk want Vice-President Joe Biden is op bezoek. Lekker dan. Wat zijn de uitzichten spectaculair. Wat is dit groots en indrukwekkend. We rijden van uitzicht punt nar uitzichtpunt en telkens is het zicht weer anders.

We zetten de rit in naar Monument Valley. Na een goed uur rijden door de bussen komen we aan in de Woestijn hier duikt ook een schitterend stuk op van de Kleine Colorado rivier, die een schitterende scheur heeft uitgesleten in de hoogvlakte. Hier rijden we ook het Navajo reservaat in. Meteen beginnen de eerste kraampjes met sieraden en andere spullen waar de Indianen proberen wat mee te verdienen. Na weer een uur rijden komen we aan in een authentieke mooie handelspost Camaron. Schitterende mooie architectuur en geweldig commercieel uitgevent door lokale indianen. Je kan hier eten, drinken shoppen, slapen en tanken. En daarna rijd je weer een kaarsrechte weg op richting de horizon. Dit is echt hardcore woestijn.

Bijzonder is dat het een totaal andere sfeer uitademt. Indianen wonen niet meer in Wigwams maar veelal in stacaravans of schamele huisjes. Echter niet in dorpjes maar verspreid zo wijds mogelijk door het land. Bij de huizen staan allerlei meuk, schuurtjes, auto’s aanhangers etc. Maar die mensen wonen midden in de woestijn soms 100 miles (160 km) van het eerste winkeltje vandaan. Bizar hoe je zo kan leven.

We rijden nu uren lang over een weg dwars door de woestijn. Toch is elk half uur het totaal verschillend. Alleen om de 75 km een handelspost waar je alleen nog maar indianen treft. Deze route die wij nu rijden ligt te ver voor de meeste toeristen af van de geijkte route. Maar toch zijn we op weg naar een van de beroemdste plaatjes van de VS. Gebruikt in ontelbare commercials en films. Bv Once Upon a Time in the West.

Er is een afslag voor het bekijken van dinosaurus sporen en dat we willen we wel eens zien. Midden in de woestijn staat een forse indiaan me op te wachten; zet hier je auto maar neer. De indiaan bied aan ons rond te wandelen over het terrein. Ik denk nog wat leuk ik geef hem straks een geeltje. We lopen met hem en zien bijzondere voeten van kleine en hele grote Jurassicpark hoofdrol spelers. Voor mij is het de kans honderduit te vragen over hoe het leven is in een indianen reservaat. Het reservaat waar wij nu zijn is denk ik bijna net zo groot als Nederland en bevat een paar hele mooie unieke parken. De indianen hebben hun eigen wetten en regels en zijn eigenlijk een staat met een status aparte in een staat. Ze hebben zelf een afwijkende tijd in het reservaat; Mountain time. Dus we leven nu weer een uur later.

Na een kwartiertje door de verzengende hitte lopen neemt de “real” kluukkluuk me even apart en zegt dat ie even wil afrekenen. Het kost 10 dollar per persoon en 10 dollar omdat ik op zijn land heb geparkeerd. Hahhah stomme Hollanders. Ach ik zie het als een stukje herstel betaling voor de door Columbus aan gerichte schade. Geen zin om te zeiken.

We rijden het laatste stuk en ja hoor daar zijn onze zwarte wolken weer. Noodweer barst los met veel omweer erbij. We rijden de mooie vallei en een nieuwe staat Utah binnen in de stromende regen. Echter zodra we de camping op rijden schijnt de zon weer en nu is het een zalige avond en eten we heerlijk buiten in de ondergaande zon. Daarna nog even zwemmen in het binnen zwembad dat ze in de woestijn standaard hebben omdat een buiten zwembad normaal te heet is om in te gaan.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 17 - 26 juli - Grand Canyon

Jul. 27 2010

Opstaan vanaf onze eerste KOA camping, een soort nationaal soort ANJV camping maar voor ras kampeerders voor de rit naar de Grand Canyon. We rijden eerst een origineel stuk Route 66. Alles ademt hier nog de sfeer uit van weleer. Oude wat vervallen motels, vage restaurants, etc. Heerlijk om te beleven. Flagstaff moesten we mijden had men geroepen. Echter bij aankomst in old Flagstaff zijn we even onthutst. Wat is dit gaaf en mooi ondanks dat er zware zwarte wolken boven hangen. Alle huisjes zijn nog authentiek van 100 jaar terug en schitterend gerestaureerd. Een verzameling van hele mooie shops, met vaak indianen spullen of heerlijke koffie barretjes. Plaatsje is echt een pareltje dat we niet zagen aankomen. We lopen wat rond en snuiven de sfeer op. We drinken een lekkere koffie en de zondvloed barst los. Regen zoals het alleen hier kan regenen. De San Francisco pieken van ruim 4000 meter die er vlak achter liggen werken als een soort regentrechter voor dit dorp.

Het stroomt met bakken uit de hemel. We vertrekken en rijden de hoogvlakte op achter Flagstaff. Wat een regen. Complete beekjes stromen over de weg. De hoogvlakte ligt op 8000 foot of 2600 meter en zo rijden we op een rijkelijk met sparren beboste weg zeker 100 km zonder iemand tegen te komen. Het wordt al snel weer droog. Het heerlijke van een camper is dan dat je ondertussen heerlijk luncht, wat poept en plast en spelletjes doet aan de tafel. Wat is kamperen leuk.

Aa het eind van de rit circa 30 km voor de Grand Canyon komen we weer op een vlakte zonder bossen. Alleen oneindig ver verdort gras. In eens zie ik een slurf ontstaan zon 50 meter naast ons. Een kolom van zand trekt zon 50 tot 100 meter omhoog. Een windhoos of kleine tornado. Spectaculair om te zien. Maar voor dat we de camera scherp hebben gaat ie op in de omgeving. We rijden het park van de Grand Canyon binnen. Parkeren de camper en kijken over de rand voor de eerste keer. Om stil van te worden. Wat is dit immens.

We nemen de gratis Shuttle bus die ons langs de diverse uitkijkpunten brengt. De lucht is zwart bij vlagen en het schijnt dat de hele ochtend het park was afgesloten ivm bliksem gevaar. En er wordt steeds geroepen dat dat ieder moment weer kan gebeuren. Ineens staan we oog in oog met een schitterend mooi hert met groot gewei echter ook nu weer is deze weg voor de camera het bewijsstuk kan vastleggen. Wat is dit groots, wat is dit ongelofelijk mooi. Je maakt er in je hoofd een voorstelling van maar de werkelijkheid gaat dat daar dik mee aan de haal.

Jammer is dat er door het slecht weer bijna geen echt mooie fotos te schieten zijn. En daar had ik mij zo op verheugt. Dus besluiten we in het park een nacht over te blijven zodat we morgen nog wat mee kunnen pikken voor dat we de indianen gaan bezoeken in Monument Valley.

We staan op een mega camping net buiten het park en doen ondanks dat we toch al ruim 2 weken hier zijn ons eerste echte steakhouse aan. Een mega druk door indianen en Mexicanen gerunde tent waar je steaks van 0,8 kg eet voor een habbekrats met een gepofte aardappel en bruine bonen erbij. Met 2 magharita’s erbij is de avond helemaal goed maar gaat nu dan ook het licht uit.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 16 - 25 juli - Apache en Flagstaff

Jul. 26 2010

Apen-relaxt, loom en veel te laat vertrokken. Vanmorgen op weg naar Montezuma Castle. Een bijzonder Nationaal monument dat bestaat uit klifwoningen. Deze zijn gebouwd door de Sinagua Indianen rond het jaar 1400. In de kalkstenen rotswand is een gebouw van steen en mortel van vijf verdiepingen hoog gebouwd. Er zijn 20 kamers waar 50 mensen konden wonen. De overhangende rotswand beschermt het gebouw tegen de regen. In een ander deel van de rotswand zijn de resten van een nog grotere woning gevonden. We genieten, het is  heel bijzonder om te zien. Dit ondanks dat het een hete hele hete dag is. Het is gelegen in een Apache reservaat en dat wordt met grote lichtkranten en neon reclame duidelijk gemaakt. Meteen zodra je het reservaat in rijd ligt er een kapitaal en zeer luxe casino. In het reservaat gelden namelijk de wetten en regels van de indianen. Dus gokken mag en stuf roken ook. Dus waar aan de ene kant het casino ligt staat aan de andere kant vd weg een Smoke stalletje. Waar je je verse stuf en wiet kan scoren.
Amerikanen blijven een bijzonder volk. Ze zijn zo vriendelijk en relaxt in het verkeer. Ik ben nog geen 1 keer afgesneden en als je te voet wilt oversteken waar je dat ook doet iedereen stopt voor je. Ik wilde impulsief een foto maken van een Apache logo echter ik ik stond midden op een rotonde. Dus ik ga foto’s maken en ondertussen staat er een hele rij achter mij. In NL was ik allang weg getoeterd.

We stoppen even bij een Starbucks. Er moet geinternet worden namelijk. Mikkei op de nwe iPad, ik op de laptop en de rest op de iPhone. Wat een nieuwerwetse toestanden. Als je binnen komt in de met heerlijke lounche banken uitgeruste Starbucks wordt je vriendelijk welkom geheten. Net zoals in de supermarkt, winkeltjes en waar dan ook. Niks onecht, nep of plastic gewoon klant vriendelijk.

We rijden door via de freeway helemaal naar het oosten naar een plek ergens aan het eind vd wereld, waar je 50 km ver kijkt en geen enkel teken vindt van menselijk ingrijpen meer ziet in je vergezicht, ook geen irritante vliegtuig strepen, een paar jaar terug een meteoor is gevallen.

De Barringerkrater (ook Arizonakrater genoemd) is waarschijnlijk de bekendste inslagkrater op aarde. De krater is gevormd door een nikkelijzermeteoriet. De inslag van de meteoriet gebeurde zo'n 50.000 jaar geleden. Onderzoekers schatten dat de meteoriet die hier neerkwam een diameter van ongeveer 50 m had en 300.000 ton woog. De krater die het gevolg was van de inslag is ca. 1300 meter in diameter en ongeveer 300 meter diep. De kraterrand ligt 30 meter boven de omringende vlakte.  Erg indrukwekkend. Je kan een stuk de krater in zakken en het is bizar wat zon steentje van 50 meter veroorzaken kan. 

Shit de tijd is op. De dagen zijn erg kort omdat het erg vroeg donker wordt. We besluiten maar terug te rijden naar Flaggstaff om daar eindelijk onze eerste KOA camping te gaan nemen. KOA is een soort ANWB voor campers in de VS. Het zijn mooie verzorgde campings die niet alleen maar uit asfalt bestaan.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 15 - 24 juli - Sedona en Slide Rock

Jul. 25 2010

Hmm vakantie. We lassen een vrije dag in. Want camperen merk ik is toch ook wel stressig. Je moet zoveel plannen en rekening mee houden zoveel nwe dingen. Is je water wel gevuld,  zit je poeptank niet vol, iedere 250 mile 160 liter tanken, boodschappen doen, hebben we wel alles gezien? Etc. etc. Een dag overblijven voelt een een klein beetje als smokkelen en vakantie houden.

Vandaag blijven we op onze fijne camping. We doen alleen een kort tochtje vanaf de camping. We gaan naar Sedona. Een soort spirituele haven voor new age en spiritualiteit aanhangers, indianen en andere dwalingen. Een heel mooi dorp dat alleen over loopt van de toerisme. Maar gelegen in een adembenemende omgeving van knal rode rotsen. Met name waar ik heel blij van wordt zijn de vele adobe huizen die hier staan.

Adobe is een bouwmateriaal bestaande uit zand, water, klei en organische materialen zoals stro en mest. Het mengsel wordt in een mal gestampt en buiten in de zon gedroogd. Adobe heeft goede thermische eigenschappen. Overdag kan het veel warmte opslaan die 's nachts vrijgegeven wordt. Ze zijn geschilderd in allerlei vak mooie zachte aard teinten en zijn gemaakt met veel ronde hoeken.

Het dorp loopt vol met cowboys. Er is ook een soort festival maar je ziet dat dit mensen zijn zoals ze bij ons in Spakenburg nog kunnen lopen. Dus “echte” cowboys. Ook de winkeltjes kan je allerlei authentieke spullen kopen in wat suffige oude mannen zaken vol met cowboy laarzen, gekleurde hemden, hoeden en holster riemen.  Überhaupt zijn er veel leuke winkeltjes maar wel met erg veel het zelfde.

Andere doelgroep is vanwege de nabijheid van Route 66 de bikers. Er rijden veel motoren rond, alleen maar Harley Davidsons, vaak helemaal uitgebouwd, met veelal zwaar helmloze bebaarde mannen met veel tattoos erop en achterop een veel jongere vrouw met zeker zoveel tattoos.

Het is heet vandaag en heel heel vochtig. In combinatie met de hoogte is het echt niet te harden. Dus we besluiten naar Slide Rock te gaan. Een natuurpark van de indianen waar een soort stroomversnelling die zo een 200 meter lang is en door de gladde stenen een natuurlijke glijbaan vormt tot een lokale breng-je-zondag-door-met-je-familie-in-een-rivier park. Het krioelt van de mensen. Veel Mexicanen, Indianen en Indiërs. Die vaak gewoon met lange spijkerbroek, schoenen en T-shirt aan de rivier in waden. Het is zondag en het is echt heel druk het lijkt de Ganges in India wel bij een festiviteit. Ik settel mij met mij iphone in de hand en mijn voetjes in het water en lees mijn Millenium deel uit. Heerlijk wat lezen, hangen en mensen kijken.

Zonsondergang bekijken we terug in Sedona op de top van een berg waardoor je de immense mooie rode rots formaties nog roder ziet kleuren. Wat een plaatjes.

Terug op de camping snel de BBQ aan, het is nl zo vroeg donker steeds. Ook het vuur gaat aan en zo zitten we tot laat in de nacht nog heerlijk te babbelen en te lezen bij het vuur. Voor het slapen gaan lopen Pim en ik nog even naar voren naar de receptie om onze mail te checken. Echter als we terug willen staan we oog in oog met een paar wasbeertjes. Hele mooie koddige beesten maar niet midden in de nacht als ze zich gestoord voelen. Wel geweldig om mee te maken.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 14 - 23 juli - Neil Young & Phoenix

Jul. 24 2010

worden wakker in een niet al te koele camper, terwijl de airco de hele nacht heeft staan loeien. Wat vreemd. We doen de deur open en weten in eens weer waarom. Als of iemand met een plank hout je voor je kop slaat zo komt de warmte je tegemoet. Wat een hitte. Een graadje of 45 is het inmiddels buiten. Snel dumpen we onze douche water en chemische toilet en rijden we door een desolate woestijn landschap terug naar de freeway. Nog één keer mogen de Red Hot Chili Peppers zingen over hun Californication.  Overal staan oude gesloten en vervallen benzinestations en motels. Voor de zoveelste keer sinds de woestijn er is gaat Neil Young op.

          I've been through the desert on a horse with no name
          It felt good to be out of the rain
          In the desert you can remember your name
          'Cause there ain't no one for to give you no pain 
          La, la ...

Ok Neil Young had iets minder paardenkracht dan de enorme Ford truck die hierin zit dus al snel passeren we de grens en rijden we California uit en Arizona in. Het begint te stormen. Er waaien van die dode ronde struikjes over de weg zoals je normaal in films ziet. Ook zien we de eerste Lucky Luck cactussen. Van die stereotype exemplaren met armen van we 5 meter hoog. Het waait inmiddels alleen echt te hard om even te stoppen daarbij doen ze niet echt aan afslagen en of parkeerplaatsen in de woestijn hier.

Links zien we in eens een heel rare wolk. Echt donkerbruin terracotta die snel steeds groter en hoger wordt. Al snel verschijnt daarachter een lucht die zwarter dan zwart is. Dit ziet er echt wel heel spannend uit. Pim schrijft veel deze vakantie heel veel en schreef dit tijdens de volgende spannende 2 uur: 

Misschien was ik iets te optimistisch toen ik vanmorgen zei lekker weertje geen wolkje aan de lucht.  We rijden op een rechte weg door de woestijn, en voor ons verschijnt een zwarte deken van lucht, zo zwart echt pik zwart, zo zwart heb ik het in Nederland nog niet gezien.

In de woestijn regent het 4 tot5 keer per jaar en door de hitte is de opwaartse lucht heel sterk waardoor als het hier slecht weer is, ook echt echt slecht weer wordt!

De zwarte lucht begint ons in te halen, en ineens wordt alles bruin/geel, we zetten de lokale radio aan, en er wordt gewaarschuwd windkracht 10! (12 is orkaan) Niet te vergeten dat we natuurlijk wel in het tornado gebied zitten.... Maar goed alles werd dus geelbruin, zand een golf van zand wat met windstoten van 100km/h op de camper slaat, spanend zelfs door de airco komt stof.

Phoe gelukkig komen we uit die zandwalm. Maar oowjee nu is het overal zwart, maar gelukkig is de wind weg, toch geen stilte voor de storm? Ineens zien we een flits en een gigantische knal! De wind komt terug me vader moet veel kracht op zijn stuur zetten, alles rinkelt en schommelt, een soort vliegtuig met turbulentie.

We zien bliksem schichten om ons heen. Inslaan in de desert, er vliegen completen bosjes over de weg en andere afval stukken.  Alles is zwart. Mijn ouders zeggen we zijn best een beetje bang dat er straks een slurf uit de wolken komt, dit is tenslotte de perfecte broedgrond voor een tornado (zegt mams) Kan het nog erger? Ja hoor het begint te regenen, druppels die zo groot zijn dat elke druppel met een knal op de camper komt, we zijn allemaal wel bang, Mikkie huilt.
 
Opeen gegeven moment zien we allemaal brandweer lichten. En politie zwaailichten langs de weg, en we zien een rokende echt helemaal afgebrande vrachtwagen, bliksem?? Geen idee. Nu weet ik pas wat echt storm is! We zijn er nu wel zo goed als uit. Overleefd...

Ik ben gesloopt want het was echt wel spannend er was zoveel wind dat ik echt verwachte dat ieder moment die camper op zijn kant zou gaan. En het is bizar al je gewoon midden in de desert zit en de volgende stop over 175 km is en tot daar niks is. Er rijden grote trucks voorbij waarbij de aanhanger zeker 2 meter wegwaait naast de truck en die je inhalen met 100 km per uur.

In de verte nadert de skyline van Phoenix. Je ziet uit de woestijn de wolken krabbers reizen op al 30 km afstand. De regio Phoenix ligt midden in de woestijn en wonen ruim 8 miljoen mensen die alleen kunnen overleven door de uitvinding van de airco. Honderd jaar geleden woonde hier slechts een paar duizend mensen.

         After two days in the desert sun
         My skin began to turn red
         After three days in the desert fun
         I was looking at a river bed 
         And the story it told of a river that flowed
         Made me sad to think it was dead

We slaan af richting Flagstaff.  Maar ik ben op en Annemiek heeft nog niet gereden deze vakantie maar is na vandaag ook wel ff klaar. We besluiten voortijdig een camping te pakken in Cottonwood. Wat een super camping. We staan langs een riviertje met een grote vuurplaats voor ons zelf midden in het bos. Geweldig. We zijn hier zo blij dat we maar een extra dagje in gaan lassen denk ik hier.

Eén reactie | Permalink

... Vakantie USA dag 14 - 23 juli - Neil Young & Phoenix

Jul. 24 2010

worden wakker in een niet al te koele camper, terwijl de airco de hele nacht heeft staan loeien. Wat vreemd. We doen de deur open en weten in eens weer waarom. Als of iemand met een plank hout je voor je kop slaat zo komt de warmte je tegemoet. Wat een hitte. Een graadje of 45 is het inmiddels buiten. Snel dumpen we onze douche water en chemische toilet en rijden we door een desolate woestijn landschap terug naar de freeway. Nog één keer mogen de Red Hot Chili Peppers zingen over hun Californication.  Overal staan oude gesloten en vervallen benzinestations en motels. Voor de zoveelste keer sinds de woestijn er is gaat Neil Young op.

          I've been through the desert on a horse with no name
          It felt good to be out of the rain
          In the desert you can remember your name
          'Cause there ain't no one for to give you no pain 
          La, la ...

Ok Neil Young had iets minder paardenkracht dan de enorme Ford truck die hierin zit dus al snel passeren we de grens en rijden we California uit en Arizona in. Het begint te stormen. Er waaien van die dode ronde struikjes over de weg zoals je normaal in films ziet. Ook zien we de eerste Lucky Luck cactussen. Van die stereotype exemplaren met armen van we 5 meter hoog. Het waait inmiddels alleen echt te hard om even te stoppen daarbij doen ze niet echt aan afslagen en of parkeerplaatsen in de woestijn hier.

Links zien we in eens een heel rare wolk. Echt donkerbruin terracotta die snel steeds groter en hoger wordt. Al snel verschijnt daarachter een lucht die zwarter dan zwart is. Dit ziet er echt wel heel spannend uit. Pim schrijft veel deze vakantie heel veel en schreef dit tijdens de volgende spannende 2 uur: 

Misschien was ik iets te optimistisch toen ik vanmorgen zei lekker weertje geen wolkje aan de lucht.  We rijden op een rechte weg door de woestijn, en voor ons verschijnt een zwarte deken van lucht, zo zwart echt pik zwart, zo zwart heb ik het in Nederland nog niet gezien.

In de woestijn regent het 4 tot5 keer per jaar en door de hitte is de opwaartse lucht heel sterk waardoor als het hier slecht weer is, ook echt echt slecht weer wordt!

De zwarte lucht begint ons in te halen, en ineens wordt alles bruin/geel, we zetten de lokale radio aan, en er wordt gewaarschuwd windkracht 10! (12 is orkaan) Niet te vergeten dat we natuurlijk wel in het tornado gebied zitten.... Maar goed alles werd dus geelbruin, zand een golf van zand wat met windstoten van 100km/h op de camper slaat, spanend zelfs door de airco komt stof.

Phoe gelukkig komen we uit die zandwalm. Maar oowjee nu is het overal zwart, maar gelukkig is de wind weg, toch geen stilte voor de storm? Ineens zien we een flits en een gigantische knal! De wind komt terug me vader moet veel kracht op zijn stuur zetten, alles rinkelt en schommelt, een soort vliegtuig met turbulentie.

We zien bliksem schichten om ons heen. Inslaan in de desert, er vliegen completen bosjes over de weg en andere afval stukken.  Alles is zwart. Mijn ouders zeggen we zijn best een beetje bang dat er straks een slurf uit de wolken komt, dit is tenslotte de perfecte broedgrond voor een tornado (zegt mams) Kan het nog erger? Ja hoor het begint te regenen, druppels die zo groot zijn dat elke druppel met een knal op de camper komt, we zijn allemaal wel bang, Mikkie huilt.
 
Opeen gegeven moment zien we allemaal brandweer lichten. En politie zwaailichten langs de weg, en we zien een rokende echt helemaal afgebrande vrachtwagen, bliksem?? Geen idee. Nu weet ik pas wat echt storm is! We zijn er nu wel zo goed als uit. Overleefd...

Ik ben gesloopt want het was echt wel spannend er was zoveel wind dat ik echt verwachte dat ieder moment die camper op zijn kant zou gaan. En het is bizar al je gewoon midden in de desert zit en de volgende stop over 175 km is en tot daar niks is. Er rijden grote trucks voorbij waarbij de aanhanger zeker 2 meter wegwaait naast de truck en die je inhalen met 100 km per uur.

In de verte nadert de skyline van Phoenix. Je ziet uit de woestijn de wolken krabbers reizen op al 30 km afstand. De regio Phoenix ligt midden in de woestijn en wonen ruim 8 miljoen mensen die alleen kunnen overleven door de uitvinding van de airco. Honderd jaar geleden woonde hier slechts een paar duizend mensen.

         After two days in the desert sun
         My skin began to turn red
         After three days in the desert fun
         I was looking at a river bed 
         And the story it told of a river that flowed
         Made me sad to think it was dead

We slaan af richting Flagstaff.  Maar ik ben op en Annemiek heeft nog niet gereden deze vakantie maar is na vandaag ook wel ff klaar. We besluiten voortijdig een camping te pakken in Cottonwood. Wat een super camping. We staan langs een riviertje met een grote vuurplaats voor ons zelf midden in het bos. Geweldig. We zijn hier zo blij dat we maar een extra dagje in gaan lassen denk ik hier.

Eén reactie |

... Vakantie USA dag 12 - 21 juli - San Diego en zijn Zoo

Jul. 22 2010

Vandaag was de tweede rustdag in de fantastische stad San Diego. Deze stad heeft het echt helemaal. Enorm mooie grote stad, 1,2 miljoen inwoners, met een mooie grote natuurlijke haven. Met veel palmbomen, wat Caribische aandoend. Mega goed geoutilleerd en verzorgt uitgaansleven, en qua uit eten en terrassen en een mooie balans in etniciteiten. Prima stranden om te surfen, bergen om te wandelen en mega goed shoppen in het centrum en een geweldige skyline. Deze stad heeft echt vanaf de eerste minuut de klik met ons alle 4. Het roept wel een beetje Miami Vice gevoel bij mij op. Vandaag even het centrum in want Pim zijn iphone was kapot en laten maken, downtown. Daarna door over de mega brug naar het schiereiland aan de overkant. Aan de ene kant sloppen wijken zoals ik ze heb gezien in Zuid Afrika en aan de andere kant mega villa’s en een super fijne relaxte sfeer. Welcome in America!

Door naar de grens want we hebben geen zin om Mexico in te trekken maar we willen die best bewaakte grens van de wereld op de grens tussen Israel en de Westbank na, nu wel eens zien. In een prachtige natuur, tussen ranges met echte cowboys rijden er in eens alleen nog maar Border patrol wagens op de weg. En dan niet 1 of 2 nee iedere 30 seconde. Vliegen er overal helikopters laag en onheilspellend en staan we in eens voor een groot hoog hek met daarachter een stuk niemandsland en dan weer een hoog hek. Daarachter zie je meteen liggen een zeer dichtbevolkte stad, lekker rommelig, lekker vol, Tijuana. Bizar roept op tot bezinning zelfs bij de kids, de verpersoonlijking van de grens tussen arm en rijk.

We blussen het beeld af in de dierentuin van San Diego, de Zoo. Één van de mooiste van de wereld schijnt het te zijn en ik geloof het. Het is zo groot en natuurlijk opgezet. Met grote gedeeltes geheel in authentieke leef omgeving ingerichte segmenten. Er ligt een diepe vallei dwars door het park dat nog sterker het Bush effect versterkt. Het klapstuk vond ik de drie reuzen panda’s. Daar wordt je toch een beetje stil van als je die voor het eerst in het echt ziet. We eindigen in het donker in het park. Wat wel een erg bijzondere ervaring is. In het stikke donker in een mega Artis lopen.

We eten laat, hebben nog een verstopte riolering waar onze slang in hangt van de camper waardoor de ellende onder de wagen doorspoelt. Gelukkig rijden we morgen de dessert in.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 11 - 20 juli - De geboorte van een surf dude

Jul. 21 2010

De eerste rustdag deze reis, vakantie vieren in San Diego. We rijden naar het strand aan de Pacific. En Pim mag eindelijk op zijn surf les. De held krijgt een uur prive-les omdat ie dat moet van zijn moeder, maar staat al bij de eerste golf op de plank en surft er op weg. De rest van het uur verfijnd hij zijn techniek met de nauwelijks oudere surf-dude van de surfschool. Mik en ik vermaken ons met de mega sterke hoge golven van soms wel 2 of 3 meter hoog. De zee is fris maar niet te koud. Het is een feest. Zeker als je je camper zowat op het strand parkeert, dus je lekker afdoucht en eerst een Coronaatje opentrekt uit de koelkast voor je verder trekt. Zo een camper = vakantie.

Na het douchen trekken we downtown de stad San Diego in. Wat een fijne rustige schone stad is dit. We shoppen wat, we drinken wat en eten wat op 5th Avenue op één van de vele terrasjes. Het is gezellig druk op straat en het leeft het bruist. Veel mooie mensen, mooi aangekleed ook. Hier zou ik wel kunnen leven en wonen…

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 10 - 19 juli - Universal studios en San Diego

Jul. 20 2010

Vandaag staat de wekker vroeg. LA is namelijk zo leuk dat we tijd te kort komen. Dus moeten/willen/mogen we vandaag nog naar Universal Studios maar moeten we ook verkassen naar San Diego. Dus vroeg op, wagen vol geladen en op pad. Geweldige drive in Rabobank tegen gekomen. Helaas deed camera effe niks. EN we komen aan bij de studios die zich bevinden op een mega terrein als een soort Schiphol. Je mag kiezen gewone, Prefered of Vip parking, met navenante prijzen en afstanden om te lopen naar het park. Maar met de camping hebben we meteen een upgrade naar Vip. Dus we lopen wel 50 meter naar de ingang.

Universal Pictures is een openbaring. We hebben zo een gave dag. Eerst met treintje door de studio terreinen wat echter al vol zit met spectaculaire special effects. Zo maak je een aardbeving mee in een metrostation, een overstroming en als klapstuk worden we getrakteerd op een 360 graden 3d film rondom de trein van de nieuwe King Kong. Jezus wat gaaf was dat. Eug in het park naar Waterworld één van de oudste attracties waarbij je tot op je onderbroek nat wordt, wat heerlijk is bij 36 raden Celsius, maar wat een spektakel. Er komen vliegtuigen uit de lucht vallen overal explosies en water en wat een actie. Je wordt echt mee gezogen in de oorspronkelijke film. Daarna nog Shrek in 4d, dus naast een brilletje met effecten die je voelt, ruikt, hoort en ziet. Zelfde geld voor een bezoekje aal de baas van deze staat Gouverneur Schwarzenegger in Terminator en als klapstuk zijn we in een wild water baan gegaan in Jurassicpark. Wat er uit zag als een onschuldig boot tochtje door een handvol dinosaurussen maar in eens veranderde in een mega vrije val en wederom een volledig nat pak. Stijf van de adrenaline en pret stormde we om 16 uur het park uit op weg naar de volgende stop.

Maar ja dan begint ook hier file tijd. En LA is echt een drama qua files hebben we ervaren. Dus met veel vertraging komen we op onze nwe pek aan in San Diego vlak bij de Mexicaanse grens. En hoe vreemd ook hoe dichter we bij de evenaar komen hoe kouder het wordt. Heerlijk graadje of 23 en eindelijk weer een keer slapen zonder airco of blowers.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 9 - 18 juli - Naar Hollywood, Beverly Hills en LA

Jul. 19 2010

Iedereen was moe. Er werd uitgeslapen waar paps wat moeite mee had. Voel stress omdat ik zoveel wil kan hier. LA is gaaf en wil nog zoveel mee krijgen.  Op naar Hollywood.

Aangekomen op Hollywood Boulevard parkeren gewoon midden in stad. Blijft kicken met zon rijdend huis.  Zeker omdat je alles bij je hebt.  Zoals gisteren parkeerde we op het strand op Venice Beach en drinken we daar gewoon ons Coronaatje koud uit de koelkast. En de kinderen douchen even af  na het zwemmen op het strand. We wandelen de beroemde straat Hollywood Boulevard uit. De vloer is een lijn met sterren die ze de Hall of Fame noemen.  Op zich wel gaaf en indrukwekkend maar niet als het er 2000 zijn. Het zijn er zoveel dat ze inmiddels door heel de stad liggen. 

We besluiten een tour te doen met zon open dubbeldekker bus. We hebben een hilarische nichterige Jiddische stand-up comedian die ons door de 2 uur durende rit praat. Meesterlijke grappen worden afgewisseld met dansen en mee zingen op Dancing Queen van Abba. Heerlijk ! We zien alle studios in Hollywood en plekken waar artiesten het loodje legde in Beverly Hills (The Notorious B.I.G. of Biggie, River Phoenix, Brittany Murphy). Waar Charlie Chaplin heeft gewoond en waar Marilyn Monroe voor het eerst sex had met een Kennedy. Het ziekenhuis waar Michael Jackson dood is verklaard en de club waar de Red Hot Chilli Peppers zijn begonnen.

Het blijft wel iets bijzonders als je soort hoort wie en wat hier hebben gewoond en geleefd; Marilyn Monroe, Charlie Chaplin, John Wayn, Johnny Depp, Michael Jackson, etc... Er zijn zoveel films opgenomen hier in de straten. Iedere hoek heeft Julia Roberts wel iets gedaan in Pretty Woman.

Ook zien we de huizen van de jetset in Beverly Hills, Rodeodrive wat de allerduurste winkelstraat ter wereld is, en Sunset Boulevard. We eindigen met het Hollywood sign in de bergen.  Gave rit waarbij we allemaal helaas weer verbrand zijn.

Met de metro naar downtown LA. We lopen kris kras het oude centrum door dat wel redelijk stil is op zondag. Toch is er wel het nodige open maar er loopt weinig volk rond. Het lijkt wel wat op NY maar voelt toch heel anders. Ik weet niet maar van die kleine gedrongen Mexicaantjes overal roepen bij mij toch wel een ander gevoel op dan het multiraciale publiek in NY. Ik voel me minder op mijn gemak. Er zijn veel zwervers en het ziet er allemaal wat armoediger uit. Al met al is LA mij echt heel erg positief mee gevallen.  Ik denk dat ik het meer vindt spetteren en bruisen dan San Francisco. Het is een stad met meer extremen in ieder geval  zeker qua Arm en Rijk.

We halen allemaal heerlijke delicatessen bij een supermarkt en smikkelen deze op in ons rijdend huis.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 8 - 17 juli - Naar Getty Museum en Venice Beach

Jul. 18 2010

Inmiddels weten we dat het gisteravond op onze plek net geen 40 graden was om 20 uur s’avonds dus dat we het warm was is een euformisme. We hebben geslapen voor het eerst met de airco aan wat geen onverdeeld succes was. Iedere keer als ie aansloeg was het ijskoud dat er over je heen geblazen werd en dus snel dekbed over je heen. Vervolgens sloeg ie af en werd het langzaam zo heet dat je dat dekbed kwijt moest. Na het ontbijt naar het Getty Center.

Het Getty Center is een Amerikaans top privaat kunstmuseum in Los Angeles en Malibu. Het museum is gratis te bezoeken. De verzamelingen van dit museum gaan terug op de privécollecties van de oliemagnaat Jean Paul Getty die het museum in 1953 oprichtte als het J. Paul Getty Museum. Sinds 1997 bevindt een groot deel van de collecties zich in het Getty Center in Los Angeles in een museumgebouw naar ontwerp van Richard Meier, in Nederland bekend door het stadhuis van Den Haag. De verzameling bevat vele oude Hollandse meesters waar van velen ik alleen de straatnaam kende. Alle naamgevers van straten uit de Amsterdamse Pijp hangen hier. Maar ook van Gogh, Vermeer en Rembrands. Een meer dan indrukwekkende collectie in een zeker zo indrukwekkend pand op een berg waar vandaan je over LA heen kijkt. Ook de tuin is spectaculair en erg indrukwekkend.

Hier vandaan trekken we door naar Santa Monica  wat staat voor de gezelligste stranden van Los Angeles. Aan het strand ligt een pier waar non-stop activiteiten zijn en het is zien en gezien worden. Het is erg druk en we trekken door naar Venice Beach  een stuk verderop aan de kust.  De kinderen zijn het strand op gegaan en wij zijn de boulevard op getrokken. Wat een een ervaring.

Je komt in een wereld waar ik nog ooit geweest ben. Zo ruig. Zo Rock & Roll. Ik snap nu wel dat hiervandaan zoveel artiesten hun sprong maken. Overal scheld hard uit luidsprekers of de Red Hot Chilli Peppers, of The Offspring of hardcore rappers.

Het is een kluwen van kleurrijke mensen die uit een lopen van ruige latino gangleden onder de tattoos en kogelgaten in hun lijf met een Chicca aan hun zijde, negers van ruim 2 meter en goed voor 200 kg, hippies zoals je ze alleen zag in de jaren 60, stoer veel te brede blanke mannen met een paardenstaart, opgepompte dames met veel te kleine bikini’s tot aan echte rastafari die knetter stoned rond wandelen. Overal winkeltjes en stalletjes waar ze spullen verkopen. Overal staan mensen muziek te maken en tussendoor lopen mensen met surfplanken, skaten mensen, crossen op BMXen, rijden Segways, etc.

Wat een wereld. Wat een feest. Wat een vreemde snuiters. Overal kan je naar de dokter om op dokters recept je weed te laten voorschrijven. Tattoos zetten en piercings prikken kan om de 10 meter. En tussen door kan je lekker eten en drinken. Ook staan er tussen door basketbal velden waar fanatiek gespeeld word, een openlucht sportschool, tennisbanen en dat midden tussen de kluwen mensen die je in Amsterdam ziet op Koninginnedag.  We lopen de pier op en af en zijn volslagen in de war en verrast . We halen de kinderen op en lopen het nog een keer. Wat een belevenis. Hier wil ik absoluut terug komen. Dit rockt !!!!

We zijn op. Het was ook erg heet vandaag. Weer een dikke 35 graden. We rijden terug met ons huis en doen onderweg een Mexicaans restaurant aan. We vallen als een blok in slaap. 

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 7 - 16 juli - Naar LA

Jul. 18 2010

Eerst maar even vers brood halen bij de camping winkel. De mevrouw kijkt me verwonderd aan. Vers brood???? Waarom? Ik zeg voor ontbijt. Ze zegt wij eten nooit vers brood bedoel je niet de voorverpakte fabriek kleffe brood? Ik zeg weet u dan een bakkertje in deze stad? Ze zegt oh ja vroeger hadden we inderdaad een bakkertje in Pismo Beach, maar nee dat is al zeker 10 jaar geleden.

Hop over Highway 1 naar LA. We pakken de freeway en dat schiet eindelijk lekker op. We maken kilometers en je ziet het landschap snel veranderen. Steeds meer huizne en bedrijven en het land wordt steeds vlakker.

We hebben een tussenstop in Santa Barbara een luxe plaats voor de jetset en surf dudes. Wat een gave stad. Voor het eerst pakt ons echt een plek in. Mooie lage huisjes in Mexicaanse steil. Leuke gevarieerde winkels weinig bekende en veel originele kleine zaakjes. Veel surf kleding en skate shops. En het is voor het eerst echt warm. Denk een dikke 30 graden. Een stadje om te onthouden waar ik echt blij van kan worden. Ik koop een echte orginele Stetson cowboy hoed en loop een Apple store in met wat bluf. Ik heb de ipad besteld voor in San Diego want het duurt een week de besteltijd maar met wat bluf loop ik toch de Apple store uit met een ipad. Helemaal blij.

Verder door naar LA. We komen aan op onze camping in een buitenwijk van LA. Dat is andere koek. Het is drukkend heet. Echt te heet en heel erg vochtig. En eigenlijk kunnen we de wagen niet uit. In de auto houd de airco het aangenaam. Ook is de wijk echt stads. Maar snel op stok.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 6 - 15 juli

Jul. 16 2010

Prima geslapen. Wordt wakker van een aantal blauwe kraaiachtigge grote gekuifde vogels die zitten te schreeuwen achter de camper. We ontbijten aan de ruime picknick tafel naast de caravan en luisteren naar de rivier en het gekrijs van de vogels. De kaart komt op tafel en we bespreken de komende dag. De kinderen spelen nog wat in het riviertje dat over de camping stroomt.

We rijden door de bossen eerst nog even terug naar Big Sur. Het volledig in flowerpower steil gebleven dorpje is echt zo gaaf en orgineel. En klopt ook volledig qua gevoel. Het trekt ook dito publiek. Allemaal qua type de vader van Grace van de sitcom Will & Grace. Ook de bikers rijden volop deze weg. Zwaar bebaarde mannen met stoere uitgebouwde Harley Davidsons wisselen de moderne vel blauwe 4 liter Mustang cabriolet af. Ook zie je nog af en toe beschilderde volkswagen bussen met zon ronde voorkant. Maar ook rijd er een camper bus langs van een meter of 17 met als aanhanger een onbemande aan gekoppelde Chrysler Grand Voyager. Want ja je moet toch wel wat vervoer hebben met zon ding.

De weg langs de oceaan is adembenemend. Het varieert per 5 minuten en de 150 mile die we rijden vandaag is geen 5 minuten gelijk. Soms vlak maar meestal zeer bergachtig. Ook het weer niet het ene moment is het heet en het volgende moment stormt het zo hard dat je een jack aan moet.

We komen een school Zeeolifanten tegen die ligt te zonnebaden op het strand. Het zijn er wel 100 en per stuk goed voor een meter of 5 a 6 en ruim 4000 kg. Terwijl ik ze sta te fotograferen schiet er bijna een enge grote slang over mijn voeten en cirkelen de gieren boven mijn hoofd. Ik voel me nu Lucky Luke in het Wilde Westen. Als je dan ook nog weet dat hier elk dorp een Wells Fargo bank heeft, is het (strip)plaatje compleet. Überhaupt zie je enorm veel gieren al de hele weg zodra we de stad uit waren.

De weg is net een achtbaan. Hij helt enorm mee met de bocht. Hierdoor hheb ik het gevoel dat ik met die bus/vrachtauto een soort bobslee baan aan het rijden ben. Wel erg spectaculair.

We rijden aan op San Simeon en het beroemde Hearst Castle. Het is een soort nep modern kasteel van nog geen 100 jaar oud. Hearst Castle ligt op een berg en is gebouwd door William Randolph Hearst, een krantenmagnaat. Maar we kunnen het niet opbrengen de natuur is al meer dan genoeg voor ons. Dus we duiken het gehucht beneden in en doen ons tegoed aan een super lekker vers belegd broodje in weer een snoeperig huisje. Het tafereel waar we op uit kijken is een kerkje dat zo lijkt te komen uit “Little House on the Prairie”.

Het wordt vlakker en bewoonder. En we naderen zo het eind van het mooiste stuk Highway 1. We komen aan in Pisto Beach. Een dorp dat je qua uiterlijk kent uit de films. Palmbomen, strand, houten huizen. De Camping bestaat alleen uit Campers. Maar die van ons is met zijn ruim 8 meter echt te lullig. Ik waan me af en toe net op het terrein van van Gend en Loos. Overal witte vrachtcampauto’s met grote Amerikaanse vlaggen ernaast en mensen die met zijn allen zitten te Barbecueën. We sluiten onze camper aan op water, electra, internet en riolering en we wijzen de kabel televisie af. Wat een wonderlijke wereld.

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 5 - 14 juli

Jul. 15 2010

Vroeg op om met de vriendelijk werkeloze Ghanese Professor in de economie die onze taxi bestuurd naar de andere kant van de San Francisco baai gebracht te worden. Een uur later, 10 graden warmer, in San Leandro staat onze camper klaar.

Cool wat is ie nieuw. Van werkelijke alle gemakken voorzien. Airco, magnetron, dvd, tv en iPod aansluiting op de radio. En hij is veel groter dan ik dacht. Klapstuk is afstand bediening op het bed om de hardheid te regelen. De gril glimt zoals het een echte truck uit de VS betaamt. Even boodschappen doen in de Safeway. Gewoon gaaf het verschil tussen een kassabon bij Appie of hier. Keurig gecategoriseerd en uitermate informatief.

De bewegwijzering is dramatisch in de VS. Er staat nooit hoe ver je nog moet of wat een volgende afslag is. Daar schrik ik van had ik niet verwacht. Net als de kwaliteit van de wegen. Die is vaak abominabel.

We rijden door Silicon Valley, San José Naar Santa Cruz aan de Pacific Ocean. Immense golven maar toch blijft ook hier het water rond de 16 graden door een koude golfstroom. Zwemmen en even dippen in de zee. Zand zit overal in en op de kinderen. De huizen liggen hier aan zee zoals je ziet in Hollywood films. Plaatjes met prachtige tuinen. De meeste huizen zijn trouwens van hout. Geweldig na het zwemmen douchen de kinderen even in de camper voor we weer rijden. Geweldig die camper. Het is nog veel leuker dan ik dacht! Coronaaatjes en spa rood ligt koud in de vriezer.

Door langs de wereld beroemde Highway 1 naar Monterey. Wel leuk maar zo toeristisch. Nee door naar de 17 Mile Drive. Een weg langs de oceaan van 27 km over een privaat domein. Dit was geweldig. Wat mooi !! Schitterende kusten met daar langs zeehonden en leeuwen, eekhoorns die uit je hand eten, pelikanen, etc. Wat een mooie plaatjes. Jammer dat er kris kras zo veel golfbanen doorheen zijn aangelegd. Hoewil ik er we een keer zou willen spelen. Want ik denk niet dat ik ooit zulke mooie banen gezien heb. We stoppen vaak en lopen het strand op. De golven zijn echt enorm. Je snapt wel dat hier surfen zo een ding is. …. Alleen Pim mist zijn vriendinnetje enorm.

Daarna door via Carmel met schitterend mooie houten pipi langkous huisjes en hele zoete mooie tuinen door de Highway 1 op die een schitterende tweebaansweg is die slingert langs de oceaan. De landschappen zijn schitterend en ontdaan van vrijwel alle menselijke ingrepen. Geen huizen, geen landbouw alleen maar bergen en soms bossen. We komen aan op onze eerste stop. Big Sur ligt midden in het bos. Onze camping ligt schitterend aan een riviertje tussen de bomen. Zon mooie camping zelden nog gezien.

Om te kunnen eten moeten we een stukje de rivier afdalen over een bospad. We eten heerlijk alleen de terug weg is het inmiddels stik donker. Wat een sterren. Met zaklampen moeten we beekjes over klauteren en onder omgevallen bomen door klimmen. Nu mag het licht uit.

Geen reacties | Permalink

... Verschil NY vs SF

Jul. 14 2010

Het is echt veel kleinschaliger. Het is wat minder negroïde en Jiddisch en meer Mexicaans. Er wonen ongeveer net zoveel mensen in SF als in Amsterdam. En na 3 dagen heb ik de stad voor mijn gevoel wel wat in de vingers. Het is erg overzichtelijk. Maar dat vind ik dan ook eerder een nadeel dan een voordeel. Het is minder verassend. Ook qua weer. Het is veel minder gejaagd en lijkt meer woonbaar dan werkbaar te zijn. Zeker opvallend is hoe de recessie hier in hakt. Enorm veel kleine en grote winkels zijn dichtgespijkerd. Zowel in buitenwijken als in de hoofdstraten. In alle winkels is sale en dat schijnt al te zijn vanaf januari. Ook zie je veel meer zwervers cq homeless. Resumé fijne stad maar voor mij nu niet de mega kentering om van mijn NY verslaving af te komen. Bijlange na niet zelfs..... Het is meer wat Hilversum is voor een Amsterdammer ... leuk maar net niet

:-)

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 4 - 13 juli

Jul. 14 2010

Toch wel vroeg wakker. Food-fight bij ontbijt. Te weinig tafels teveel mensen en Precies om 9.30 uur halen ze alles snel weg. Extreem klant onvriendelijk en on-Amerikaans.

We lopen Lombardstreet op naar boven. Jezus wat steil wat een klim. Bovenop magnifique uitzicht 3 straten uit kijk je 10 km ver of verder. We kijken en lopen de beroemde kronkelstraatjes waarbij ik me afvraag wat daar nou zo bijzonder aan is. Het is wel grappig maar als Europeaan zie je in Frankrijk meer en mooier gekronkel.

Met het gave trammetje naar beneden naar de haven. Hmm Alcatraz zit komende week vol. Dus maar boottocht geboekt. Eerst nog even lunchen in de spectaculaire brood deli Boudin.

Boottocht was erg gaaf. Onder de Goldegate bridge door terwijl de dolfijnen naast de boot springen zo de grote oceaan op. Terug via de hompsteen Alcattraz met mooie zichten op de stad. Het is voor het eerst vandaag zeevlam (mist) vrij. En het is heerlijk in de stad. Aan de waterkant blijft het met de wind "freezing".

Eigenlijk willen we de brug over fietsen naar de overkant het mediterane Sausolita. Maar ik heb overal zoveel pijn dat ik op geef en lekker in mijn eentje de stad in trek. Annemiek vertrekt met kids voor de 15 km naar de overkant over de gigantisch hoge brug.

Eindelijk heb ik tijd om mijn eigen SF momentje te pakken en te kijken of het me nu wel pakt. Ik doe wat terrassen, kijk veel, schrijf wat en drink wat. Zeker zo met het zonnetje is het wel heel erg fijn. Ik doe wat broodnodig shoppen.

Na een mooie fiets- en boottocht van 15 km over de Golden Gate brug sluit de familie weer aan. We trekken China town door. We eten DimSum, drinken Sake en maken wat ruzie over de rekening. Het eten is overigens verrukkelijk. We krijgen wel 20 soorten Dim Sum geserveerd.

We lopen terug richting het noorden en eindelijk krijg ik wat klik. In het gebied ten noorden van Chinatown leeft het. Zijn terrasjes, wordt muziek gespeeld en lopen er overal te hittepetiterigge Jessica Simpsonnetjes in de rondte. Het leeft, het broeit...

Geen reacties | Permalink

... Vakantie USA dag 3 - 12 juli

Jul. 13 2010

We zitten met ons hotel echt super hartje San Francisco. Hoek Lombardstreet en van Ness Avenue. Dus onze uitvals mogelijkheden zijn goed. We starten met lopen vandaag. Eerst maar eens naar Chestnutstreet een mooi straatje net buiten de city in de wijk Cow Hollow. Meeer een woon dan een werkbuurt. Op straat alleen maar dames tussen de 25 en 40 jaar met of zonder kids en vaak in maandag-ochtend-spotschool-kleding. Buurt is echt heel fijn, zelfs wat provinciaals. Moet oppassen dat ik geen Hilversum gevoel krijg. Maar dit is prettig. Lage huizen meestal 2 lagen. Mooie en gevarieerd qua bouwsteil en winkels. Kan hier wel blij worden.

We klimmen door een nwe heuvel op naar Unionstreet. Heel veel leuke kleine winkeltjes, lekkere restaurantjes en coffeebars. We lunchen hier in een zeer fijne zaak waar de service en de gerechten zijn zoals je ze bij de lunch alleen ziet in de US. Met zorg en aandacht en veel kwaliteit.

Met de trolleybus trekken we naar Japantown. Dit stuk ontgaat mij volledig. Is eigenlijk niet meer dan een groot winkelcentrum met specifieke Japanse spullen. De stad zou volgens velen mij meteen inpakken maar dat is hier nog niet gebeurd. Ik snap het volgens mij nog niet.

Met de trolley door naar de beroemdste huisjes van San Francisco. Ze zien er net uit alsof ze een bouwpakket zijn, de 7 perfecte victoriaanse huizen op een rij bij Alamo Square; de Painted Ladies. Victoriaanse huizen zijn een typische San Francisco stijl van bouwen. Na de grote aardbeving van 1906 waren er niet zoveel huizen meer over, en door de tijd werden er nog meer afgebroken. De Painted Ladies zijn een stukje perfectie van de traditionele San Francisco architectuur. Niets voor niets wordt dit rijtje huizen vaak de “Postcard Row” genoemd. Met name wat erg gaaf is hier is het fantastisch uitzicht over San Francisco, en de Painted Ladies op de voorgrond.

Het rondje maken we compleet via de mooie oude trammetjes die ons via Union Square langs de haven terug brengt naar de FIshermans Warf. Het valt nu op hoe de recessie er in hakt in deze stad. Er staan zoveel panden leeg. Veel winkels van mijn lijstje te bezoeken zijn dicht getimmerd. En je ziet redelijk wat armoede en homeless people op straat. Eindelijk zien we dan op pier 39 de wereld beroemde school zeeleeuwen die midden tussen het kermis en commercieel geweld van de haven liggen te zonnen op hun docks. Dit is wel erg bijzonder. Weer klopt mister jetlag hard op onze deur. Dus met wat boodschappen terug naar de hotelkamer en bijtijds naar bed.

Geen reacties | Permalink

Personalia

profile

Naam: Remco Boas

Bouwjaar: 1965

Werk: Boas.Pro

Hond: Bob

Automerk: Citroen

Kleur: Oranje

Favoriete plek: Amsterdam, New York, Biot


Trefwoorden: Marieke, Marketing, Internet, Herman Brood, Amsterdam, Amsterdamse Kroegen Encyclopedie, Saendelft, Adhd


Doel: Ik ben een ondernemende actieve Amsterdammer die nadat zijn kind, Marieke is doodgereden op een snelweg in Frankrijk het tijd geworden vindt om actief iets te gaan veranderen cq bijdragen aan de maatschappij.

Archief

Recent Comments

online editing se… [2016-07-22-10-59]: thank you for such posts with your traveling and d…


online editing se… [2016-07-21-13-05]: thank you for this interesting post about your tra…


research paper se… [2016-07-21-12-38]: such a wonderful place for me ecpesially. and i ho…


research paper se… [2016-07-21-12-18]: such a good things you do and i really happy to re…


mario L [2016-05-29-08-08]: Mijn God, vrouw als een cavia, lekker vet, lekker …


Moniek [2014-11-28-10-21]: Oh nog even iets… Sommige inzichten komen misschie…


Moniek [2014-11-28-10-10]: Hoi Remco, Fijn dat je (ook) zulke goede ervaringe…


Stef [2014-11-19-13-20]: hoi Remco, kun jij mij laten weten of de boot nog …


Macy [2014-08-25-19-24]: Ik ben 16 en ben een paar jaar geleden met mijn st…


Richard Marinus [2014-07-04-01-13]: Oldskool @ Tha Beach – 19 Juli 2014 – Blijburg (Am…


free counters




Social Bookmarking
Bookmark to:www.remcoboas.nl Mr. Wong Bookmark to:www.remcoboas.nl Webnews Bookmark to:www.remcoboas.nl Icio Bookmark to:www.remcoboas.nl Oneview Bookmark to:www.remcoboas.nl Linkarena Bookmark to:www.remcoboas.nl Favoriten Bookmark to:www.remcoboas.nl Seekxl Bookmark to:www.remcoboas.nl Kledy.de Bookmark to:www.remcoboas.nl Social Bookmarking Tool Bookmark to:www.remcoboas.nl BoniTrust Bookmark to:www.remcoboas.nl Power Oldie Bookmark to:www.remcoboas.nl Bookmarks.cc Bookmark to:www.remcoboas.nl Favit Bookmark to:www.remcoboas.nl Bookmarks.at Bookmark to:www.remcoboas.nl Newsider Bookmark to:www.remcoboas.nl Linksilo Bookmark to:www.remcoboas.nl Readster Bookmark to:www.remcoboas.nl Folkd Bookmark to:www.remcoboas.nl Yigg Bookmark to:www.remcoboas.nl Digg Bookmark to:www.remcoboas.nl Del.icio.us Bookmark to:www.remcoboas.nl Facebook Bookmark to:www.remcoboas.nl Reddit Bookmark to:www.remcoboas.nl Jumptags Bookmark to:www.remcoboas.nl Simpy Bookmark to:www.remcoboas.nl StumbleUpon Bookmark to:www.remcoboas.nl Slashdot Bookmark to:www.remcoboas.nl Propeller Bookmark to:www.remcoboas.nl Furl Bookmark to:www.remcoboas.nl Yahoo Bookmark to:www.remcoboas.nl Spurl Bookmark to:www.remcoboas.nl Google Bookmark to:www.remcoboas.nl Blinklist Bookmark to:www.remcoboas.nl Blogmarks Bookmark to:www.remcoboas.nl Diigo Bookmark to:www.remcoboas.nl Technorati Bookmark to:www.remcoboas.nl Newsvine Bookmark to:www.remcoboas.nl Blinkbits Bookmark to:www.remcoboas.nl Ma.Gnolia Bookmark to:www.remcoboas.nl Smarking Bookmark to:www.remcoboas.nl Netvouz

Copyright 2009. Remco Boas. All rights reserved

Home | About | Boas Pro | Twitter updates

Draait op PivotX - 2.2.5